Ads 468x60px

Τρίτη, Απριλίου 22, 2008

ΑΡΜΑΓΕΔΩΝ - ARMAGEDDON

Συνοπτική περίληψη του έργου:
Οι επιστήμονες της Nasa εντοπίζουν έναν κομήτη του οποίου η τροχιά επιβεβαιώνει πως θα συγκρουστεί με τη γη. Η σύγκρουση αυτή θα είναι σίγουρα μοιραία για τον πλανήτη.
Για να σωθεί η γη καλούν έναν διάσημο πετρελαιά να τους βοηθήσει στο δύσκολο αυτό έργο τους ο οποίος δέχεται με μοναδική προϋπόθεση η ομάδα που θα τον ακολουθήσει να είναι επιλεγμένη απ’ αυτόν.
Έπειτα από μια ταχεία εκπαίδευση στο διαστημικό κέντρο της Nasa ξεκινάνε το ταξίδι τους στο διάστημα σ’ έναν αγώνα δρόμου με τον χρόνο για να μπορέσουν να καταστρέψουν τον μετεωρίτη.

Προσωπική άποψη:
Ξεκινώντας από το στόρι και μόνο της ταινίας μπορούμε να φανταστούμε εκ των προτέρων ότι δεν έχει να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο ή αν το θέλετε κάτι διαφορετικό από τις τόσες και τόσες διαστημικές περιπέτειες ή ταινίες καταστροφής που κυκλοφορούν με δραματικούς ρυθμούς στις κινηματογραφικές αίθουσες χρόνια και χρόνια τώρα.

Για να μην ξεχνιόμαστε ξεκινάμε με βάση την Αμερική (ποια άλλη). Αυτή είναι για μια ακόμα φορά η χώρα που καλείται να σώσει ολόκληρο τον πλανήτη. Οι αμερικάνοι πάντα πολίτες που θα λάβουν μέρος σ’ αυτή την αποστολή ξέρουν ότι οδεύουν προς τον θάνατο, αλλά δεν τους νοιάζει. Είναι σε θέση να κάνουν κρυόκωλα αστεία ακόμα και τις ώρες εκείνες όπου δεν δικαιολογείται η όποια προσπάθεια να ελαφρύνεις την κατάσταση. Δηλαδή μια απ’ τα ίδια, άλλη μια ευκαιρία που δόθηκε στον αμερικάνικο κινηματογράφο να προπαγανδίσει υπέρ της χώρας του. Και θα μου πείτε “δεν το περίμενες;”! Το περίμενα αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να μ’ ενοχλεί.

Συνήθως οι περιπέτειες του είδους εστιάζουν περισσότερο στους ήρωες της παρά στην δράση αυτού κάθε αυτού. Αντίθετα λοιπόν απ’ τις προαναφερόμενες περιπτώσεις στη συγκεκριμένη ταινία τόσο οι ήρωες όσο και η ίδια η ιστορία παραγκωνίζονται και την εξέχουσα θέση που θα έπρεπε να κατέχουν την παίρνουν τα ειδικά εφέ. Μπορεί το στάδιο της εκπαίδευσης της ειδικής ομάδας που αναλαμβάνει την αποστολή να έχει την πλάκα του αλλά εκτός αυτού τι γίνεται; Καμία ανάλυση γύρω από το σχέδιο διάσωσης της γης, καμία εμβάθυνση στους χαρακτήρες κι επί 2 ώρες σχεδόν βλέπουμε μια χούφτα άσχετων να κόβουν βόλτες πάνω σ’ έναν κομήτη προσπαθώντας να τον καταστρέψουν. Μια κάποια αγωνία υπάρχει όμως σύντομα χάνεται όπως η φλόγα του κεριού στον άνεμο αφού η αναμονή μοιάζει ατελείωτη και τα εγκεφαλικά σου κύτταρα αρχίζουν τα προσκυνήματα.

Από τεχνική άποψη... Εφέ, εφέ και ξανά εφέ! Και τι ήθελες να έχει μια τέτοια ταινία! Δε λέω το αντίθετο και σε ορισμένες φάσεις είναι κι αρκετά ρεαλιστικά. Προσοχή όμως! Σε ορισμένες φάσεις γιατί σε κάποιες άλλες ίσως να μην μπορούσαν να πείσουν ούτε ένα 12χρονο. Είναι και 10 χρόνια πίσω η τεχνολογία θα μου πεις... Σωστό! Εν μέρει όμως αφού άλλες ταινίες εκείνης της εποχής ήταν πολύ ανώτερες σ’ αυτό τον τομέα. Τη σκηνοθεσία δεν θέλω να την σχολιάσω σε ξεχωριστό κομμάτι γιατί για ‘μένα περικλείεται όλη γύρω από τα εφέ. Ο Bay τα πήρε σαν κεντρικό άξονα κι άρχισε να κάνει σβούρες γύρω τους. Με άλλη λόγια... μια σκηνοθετική δουλειά απόλυτα πεζή, και δεν το δέχομαι αυτό από τον άνθρωπο που με το “The Rock” με καθήλωσε.

Και φυσικά η μεγάλη απάτη σε κάτι τέτοιες ταινίες είναι τα μεγάλα ονόματα που συμπληρώνουν το cast. Ακούς εσύ Bruce Willis και Billy Bob Thornton και τρέχεις σαν μαλάκας. Ευτυχώς βέβαια με τα χρόνια μαθαίνεις και προσέχεις καλύτερα. Όχι ότι φταίνε οι ηθοποιοί, προς θεού! Αυτό που φταίει είναι ένα δήθεν δακρύβρεχτο σενάριο που παρά την τραγικότητα των στιγμών σε συνδυασμό με την σκηνοθετική ανασφάλεια μοιάζει ολοκληρωτικά γελοίο.

Επιφανειακή προσέγγιση των χαρακτήρων όταν σίγουρα δεν θέλαμε απλά να δούμε έναν κουραστικό αγώνα δρόμου 2,5 ωρών. Εφέ που δεν έχουμε τελειωμό κι από ένα σημείο και μετά φαντάζουν εντελώς ψεύτικα. Μεγάλα ονόματα του σύγχρονου κινηματογράφου που όμως πάνε χαμένα. Μεγαλοπρεπείς ατάκες που βάσει την κρισιμότητα της κατάστασης δεν πείθουν κανέναν και το τελικό συμπέρασμα γνωστό δίχως να χωράει αμφιβολία. Πλέον το έχουμε εμπεδώσει! Η Αμερική θα σώσει τον κόσμο. Η βαθμολογία πάει στο καλό χιούμορ της έναρξης και στη συγκίνηση του φινάλε (όσο κι αν δεν μας πείθει).
Βαθμολογία 5/10

Ταυτότητα ταινίας:
Ελλ. τίτλος: Αρμαγεδών
Είδος: Περιπέτεια
Σκηνοθέτης: Michael Bay
Πρωταγωνιστές: Bruce Willis, Ben Affleck, Liv Tyler, Billy Bob Thornton, Will Patton, Steve Buscemi, Michael Clarke Duncan, Ken Campbell, Owen Wilson, William Fichtner, Peter Stormare
Παραγωγή: 1998
Διάρκεια: 150’

Σχετικά sites που αξίζουν τον κόπο:
http://www.imdb.com/title/tt0120591/
http://en.wikipedia.org/wiki/Armageddon_)1998_film)

5 Σχόλια:

Zenia είπε...

Μηπως εισαι λιγο αυστηρη;Εχω χρονια βεβαια να το δω αλλα θυμαμαι οτι ηταν αρκετα ρεαλιστικο και μου αρεσε.Ασε που ως γυναικα με συγκινησε το φιναλε!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Zenia μου η αυστηρότητα είναι υποκειμενική! Κι εγώ όταν το είδα στα 13-14 είχα άλλη άποψη απ' αυτήν που έχω τώρα. Ο ρεαλισμός σα να έσβησε, κουράστηκα παρακολουθώντας το κι όσο κι αν με συγκινεί η θυσία του πατέρα για τον έρωτα της κόρης του, ε... το έχω ξαναδει το έργο και δεν με πολυπείθει!

fvasileiou είπε...

Το πρόβλημα με τις ταινίες που παραγωγός είναι ο Μπρουκχάιμερ -με ΌΛΕΣ τις ταινίες- είναι η διάρκειά τους: πρέπει να είναι 30 με 50 λεπτά πιο σύντομες, για να μην σε κουράζουν.

Βέβαια έχω να προσθέσω και την εξής σκοπιά: Ότι είναι ταινίες που βγαίνουν τα καλοκαίρια, μέσα στη ζέστη, μέσα στην σκόνη, μέσα στο πήξιμο. Είναι ταινίες κρατάνε δυόμιση, τρεις ώρες, πας στο σινεμά με τα δυνατά κλιματιστικά και τα φοβερά ηχητικά συστήματα, αράζεις στην τέλεια πολυθρόνα με το αναψυκτικό στο χέρι και χαλαρώνεις. Ξεφεύγεις. Για τέτοιες συνθήκες οι ταινίες αυτές είναι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ, γιατί δεν φαντάζομαι κανέναν να θέλει να δει την "Έβδομη σφραγίδα".

Panos Konstantinidis είπε...

Πολύ αμερικανιά, σώζουμε τον Κόσμο κι έτσι. Δε μου αρέσουνε τέτοιες ταινίες.

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Φώτη σωστό αυτό που λες, αλλά εγώ τουλάχιστον δεν ανήκω σ' αυτή την κατηγορία. Ακόμα κι έτσι σε κουράζουν τόσο άσκοπα μεγάλες ταινίες!

@ Πάνο ακριβώς έτσι! Αμερικανιά με τα όλα της. God bless America Κι έτσι! Άσε... δεν τα ξέρεις!;