Ads 468x60px

Πέμπτη, Απριλίου 23, 2009

ΒΑΡΟΜΕΤΡΙΚΟ ΧΑΜΗΛΟ - CLIFFHANGER

Συνοπτική περίληψη του έργου:
Ο Gabe Walker καλείται να σώσει μια ομάδα ανθρώπων που έχουν αποκλειστεί σε μια χιονισμένη πλαγιά, ύψουν 4.000 ποδιών.
Στο ίδιο σημείο πριν από ένα χρόνο είχε σκοτωθεί η σύντροφος του καλύτερού του φίλου και συνεργάτη μπροστά στα μάτια του.
Όταν θα φτάσει στο επικίνδυνο σημείο θα ανακαλύψει ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι επικίνδυνοι και οπλισμένοι, και ψάχνουν για εκατοντάδες κλεμμένα δολάρια.

Προσωπική άποψη:
Πρόσφατα κι εξ’ αφορμής μιας άλλης, παρόμοιας σε θεματολογία ταινίας, κάναμε ανάμεσα στα σχόλια μια μικρή αναφορά στο “Βαρομετρικό Χαμηλό”. Λίγο καιρό μετά, είχα την δυνατότητα, τυχαία να δω την συγκεκριμένη ταινία στην τηλεόραση, να την φρεσκάρω στην μνήμη μου και κατά συνέπεια, να μπορέσω να επιστρέψω όπως είχα πει, με μια ανανεωμένη ματιά αυτή τη φορά και σαφώς, περισσότερο αναλυτική από τα σχόλια μιας γραμμής.

Το “Βαρομετρικό Χαμηλό”, ίσως να είναι η πρώτη μεγάλη εμπορική επιτυχία στα χρονικά του κινηματογράφου η οποία είχε ως φόντο χιονισμένες και απόκρυμνες βουνοπλαγές, όπου κάθε βήμα των πρωταγωνιστών μπορούσε να τους φέρει σε δύο μόνο σημεία. Ή πιο κοντά στον θάνατο ή πιο κοντά στην ζωή, σε συνδυασμό με την επίτευξη κάποιου στόχου. Αυτό είναι το κύριο και βασικό σημείο το οποίο εκμεταλλεύεται ο Harlin. Ένα όμορφο και συνάμα άγριο φυσικό περιβάλλον στο οποίο δεν θα μπορούσε όχι μόνο να κινηθεί, αλλά να καταφέρει να επιβιώσει μετά ευκολίας ο οποιοσδήποτε. Λένε πως αν τα βάλεις με την φύση δεν πρόκειται να βγεις κερδισμένος γι’ αυτό και η μάχη μαζί της, πόσο μάλλον όταν πιέζει ο χρόνος, είναι καθηλωτική.

Από ‘κει κι έπειτα, ο Harlin, προσαρμόζει σε αυτό το δύσβατο περιβάλλον τόσο την υπόθεση, όσο και τους ήρωες, οι οποίοι, παρά τις μεταξύ τους ομοιότητες, αφήνουν τους εαυτούς τους να παρασυρθούν από τις διαφορές τους. Ο καθένας λειτουργεί με βάση το ατομικό συμφέρον, τα προσωπικά πάθη και το γεγονός ότι ανήκει σε μια ομάδα, δεν μοιάζει να τους προβληματίζει ιδιαίτερα. Ιδιαίτερα κοντινά πλάνα δεν έχουμε καθώς ο σκηνοθέτης, φαίνεται να προτιμά να μας δείχνει υπενθυμίζοντάς μας συνεχώς πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος, τόσο μπροστά στη φύση, όσο και μπροστά στην δύναμη του θεού αφού, κατά βάθος και ουσία, αυτός είναι δημιουργός των πάντων, αυτός είναι που κινεί τα νήματα.

Ο Sylvester Stallone είναι γνωστό πως δεν συγλαταλέγεται στις αδυναμίες μου. Όχι γιατί έχουμε τίποτα χωράφια να χωρίσουμε αλλά, μπορεί να είναι πολύ καλός στο να ξυλοφορτώνει κόσμο, μπορεί να είναι εξίσου καλός στο να παριστάνει τον λασπωμένο από βάλτους κομάντο όμως, σε καμία, μα σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω ηθοποιό με ότι συνεπάγεται ο ορισμός αυτός. Στην προκειμένη περίπτωση ωστόσο, ακριβώς επειδή δεν έχει να φέρει εις πέρας κανέναν ερμηνευτικό άθλο, δεν είναι ακριβώς ότι τα πηγαίνει περίφημα αλλά τουλάχιστον, είναι διεκπεραιτικός σε σχέση με τις περιορισμένες απαιτήσεις του ρόλου του, ερμηνευτικά μιλώντας πάντα και όχι σωματικά.

Το υπόλοιπο cast είναι κατά τ’ άλλα συμπαθέστατο, απόλυτα αποδοτικό στους ρόλους που έχουν επωμιστεί, άσχετα από το σε ποιο στρατόπεδο υπάγονται. Ίσως λίγο περισσότερο απ’ τους υπόλοιπους να μπορεί να ξεχωρίσει κανείς τον πρωταγωνιστή των κακών John Lithgow, ο οποίος εξωτερικεύει όλη εκείνη την αρρωστημένη εγκεφαλική διάνοια που μπορεί να φτάσει στο πιο ακραίο σημείο χωρίς ενδιασμούς προκειμένου να πετύχει τον στόχο του. Που να ήξερε βέβαια σε τι ρόλους και σε τι χαρακτήρες θα ξέπεφτε μεγαλώνοντας.

Η ταινία θα καταφέρει να σας καθηλώσει από τα πρώτα κι όλας λεπτά αφού φροντίζει να δώσει βάση σε μια εναρκτήρια σκηνή, που τόσο έχει ως σκοπό να σας βάλει απευθείας στο βίαιο και δύσκολο κλίμα ανάμεσα στις βουνοπλαγές, όσο και να σας πάρει την ανάσα, καθηλώνοντάς σας στο κάθισμά σας περιμένοντας με αγωνία την συνέχεια. Πραγματική φυσική ομορφιά, χωρίς υπερβολικά, ψεύτικα και φινιρισμένα εφέ, σε μια δύσκολη, αλλά συνάμα αρκετά ρεαλιστική περιπέτεια όπου η δράση και τα ανθρώπινα αντικρουόμενα συναισθήματα έχουν τον πρώτο ρόλο.
Βαθμολογία 8/10

Ταυτότητα ταινίας:
Ελλ. τίτλος: Βαρομετρικό Χαμηλό
Είδος: Περιπέτεια
Σκηνοθέτης: Renny Harlin
Πρωταγωνιστές: Sylvester Stallone, John Lithgow, Michael Rooker, Janine Turner, Rex Linn, Caroline Goodall, Craig Fairbrass
Παραγωγή: 1993
Διάρκεια: 113’

Σχετικά sites που αξίζουν τον κόπο:
http://en.wikipedia.org/wiki/Cliffhanger_(film)
http://www.imdb.com/title/tt0106582/

4 Σχόλια:

costello είπε...

Σλάι και ξερό ψωμί. Ρεσιτάλ στραβομουτσουνιάσματος δίνει ο άνθρωπος. Μετά αναρωτιέται "ουγκ, πως πήρε τόσα Χρυσά Βατόμουρα;;;".

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Χα, χα, χα... χαίρομαι Costello που δεν είμαι η μόνη με αυτή την άποψη για τον κύριο... :p

Panos Konstantinidis είπε...

Αυτός ο Σταλόνε έχει ένα μοναδικό προνόμια... χαλάει όποια ταινία παίζει. Και μιλάω για ταινία, όχι για ξυλίκι (εκεί καλός είναι). Τη συγκεκριμένη δεν την έχω δει αλλά μόνο και μόνο επειδή παίζει ο Σταλόνε θα απέχω.

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Δεν θα διαφωνήσω με αυτό που λες Πάνο αν και στην συγκεκριμένη περίπτωση, επειδή το σενάριο δεν αναπτύσσει ιδιαίτερα χαρακτήρες, επειδή δεν μιλάει και δεν χρειάζεται να ερμηνεύει πολύ, συν ότι ακόμα δεν έχει προλάβει να γίνει σαν τσατσόγρια, δεν σε χαλάει η παρουσία του.