Ads 468x60px

Σάββατο, Νοεμβρίου 20, 2010

ΛΕΚΕΣ ΑΠΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
H Mυρτώ πίστεψε πως ο έρωτάς της για τον Παύλο θα ήταν ένα ατέλειωτο ταξίδι στην ευτυχία.
Όταν η προδοσία, η εγκατάλειψη και η σιωπή σκότωσαν τα όνειρά της, οι δρόμοι της αγάπης δεν είχαν πια προορισμό.
Mετά από καιρό ένας λεκές από κόκκινο κρασί ξύπνησε όλα τα παλιά και η ζωή της γέμισε σκοτεινά μυστικά, ανατροπές και αποκαλύψεις. H αγάπη όμως της κρατούσε το χέρι ξανά.

Προσωπική άποψη:
Δύο άντρες όμοιοι όπως δυο σταγόνες νερό. Παράλληλα, τόσο διαφορετικοί. Ο Παύλος ευαίσθητος, ευάλωτος και πρόθυμος να θυσιάσει ακόμα και την προσωπική του ευτυχία. Ο Πέτρος εγωιστής, παράτολμος και ριψοκίνδυνος, ένας άνθρωπος που δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα προκειμένου να αποκτήσει αυτό που θέλει. Μέσα στις ομοιότητες και τις διαφορές τους, σε όλα όσα μοιράζονταν επί ίσους όρους, ο έρωτας και το κοινό πάθος για την Μυρτώ, το μοναδικό που θα έπρεπε να ανήκει αποκλειστικά και μόνο σε έναν. Εκείνη, ρομαντική κι ευαίσθητη, χρόνια ερωτευμένη με την μορφή και των δύο μέχρι να ανακαλύψει ότι ο πραγματικός έρωτας αντικατοπτριζόταν μονάχα στο πρόσωπο του Παύλου.

Η Μυρτώ και ο Παύλος ζουν τον απόλυτο έρωτα ο οποίος ετοιμάζεται να πάρει τον δρόμο προς την απόλυτη δέσμευση, μέχρι που ένα βρώμικο παιχνίδι μπαίνει εμπόδιο στα όνειρα και στα αισθήματά τους κάνοντάς τα κομμάτια και αφήνοντας πίσω του χαλάσματα και ερείπια ψυχών και υποσχέσεων που διέλυσε η προδοσία. Χαμένοι στα σκοτάδια τους ακολουθούν χωριστούς δρόμους για να ανακαλύψουν μια τρομακτική αλήθεια όταν πλέον τα πράγματα δεν θα μπορούν να αλλάξουν. Ο Πέτρος διεκδίκησε αυτό που ήθελε παρά το κόστος, έπαιξε και κέρδισε την γυναίκα που πόθησε χάνοντας ένα μέρος της αγάπης του αδερφού του και της εκτίμησης της Μυρτούς.

Ο Πέτρος και η Μυρτώ ζουν συγκαταβατικά μέσα στο δίχτυ της προδοσίας του Πέτρου. Περνώντας όμως ο καιρός, η συγκατάβαση αυτή γίνεται κατανόηση και συνειδητοποίηση ευθυνών. Η Μυρτώ δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει την αγάπη του Πέτρου, έστω και αν τον οδήγησε στα άκρα ενώ ο Παύλος, πληρώνει την ίδια την αδυναμία του, όντας ανίκανος να αντιμετωπίσει στο παρελθόν την αλήθεια προκειμένου να ανακαλύψει το ψέμα. Και εκεί που η αγάπη σιγοκαίει και συντηρείται βαθιά στις μνήμες και τις καταπιεσμένες επιθυμίες, μια αλήθεια σκληρή και επώδυνη για τον Πέτρο βγαίνει στο φως με εκείνον να θίγεται αλλά να την κρατάει καλά κρυμμένη. Όχι μόνο από εγωισμό αλλά, από αγάπη και αδυναμία να χάσει αυτό που δεν θα άντεχε.

Ο Πέτρος και ο Παύλος έζησαν μια ζωή μοιρασμένη στα δύο. Μια ζωή όπου ο καθένας τους δεν αποτελούσε μια ξεχωριστή οντότητα αλλά, το μισό μιας άλλης. Τα πάντα ήταν μοιρασμένα και αν και ο έρωτας και η ζωή δεν μπορούν να μοιραστούν στην περίπτωσή τους, η επιλογή είναι μονόδρομος. Ο έρωτας για την ίδια γυναίκα, η αγάπη για το ίδιο παιδί και η λαχτάρα για την ίδια ζωή, δεν αφήνουν περιθώρια, ιδιαίτερα όταν ο θυμός και η ζήλεια του Πέτρου τον οδηγούν σε λανθασμένα συμπεράσματα και σε μονοπάτια σκοτεινά, γεμάτα θάνατο καια διέξοδα, χωρίς επιστροφή, χωρίς επιλογές. Ο Πέτρος έχει μονάχα να χάσει εκεί ο Παύλος καλείται να παίξει τα χαρτιά του προκειμένου να κερδίσει, έστω και ένα μικρό μέρος όσων έχασε.

Οι ακραίες επιλογές, ο δυναμισμός, η υποχώρηση και η συγκατάβαση, μπλέκονται σε ένα κουβάρι και μαζί τους, μπλέκονται και οι ζωές των πρωταγωνιστών. Άλλος από επιλογή, άλλος από αδυναμία, άλλος από άγνοια, γίνονται πιόνια ενός παιχνιδιού σε μια ατελείωτη παρτίδα που δεν μπορεί να αναδείξει νικητή. Όλοι μοιράζονται πάθη, ευθύνες και τελικά, τα καλά και τα άσχημα, τα φωτεινά και τα σκοτεινά μιας ιστορίας τόσο απίστευτης αλλά συνάμα, και τόσο λογικής και αυτό γιατί, ο έρωτας από μόνος του δεν έχει λογική κάνοντας κάθε επιλογή ή κατάληξη να μοιάζει ως μια πολύ πιθανή αιτία. Τελικά παίρνει ο καθένας ότι του αξίζει; Ίσως απλά να παίρνει ένα μικρό μερίδιο από όσα έχει κουράγιο να διεκδικήσει.
Βαθμολογία 8,5/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Πετροπούλου Μαρίνα
Εκδόσεις: Λιβάνη
Κατηγορία: Ελληνική Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2005
Αρ. σελίδων: 344
ISBN: 960-14-1085-6

4 Σχόλια:

Σωκράτης Λωρίδας είπε...

Γιώτα μου πολλή ποιότητα έχεις τους τελευταίους μήνες στο ιστολόγιο, εκτός του ότι πρέπει να γραφτείς στο βιβλίο Γκίνες για τα βιβλία που διάβασες αυτούς τους μήνες... Πραγματικά αδικείσαι και σου αξίζουν συγχαρητήρια για την υπομονή και τον κόπο που κάνεις για να διαβάσεις όλα αυτά τα πολυσέλιδα -κάποια από αυτά μεγάλα σε νόημα- βιβλία!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Σωκράτη μου, κάποιοι ίσως να μην θεωρούν ποιοτικά τα βιβλία που διαβάζω, όχι στο απόλυτο σύνολό τους τουλάχιστον. Για μένα δεν υπάρχουν ποιοτικά και μη ποιοτικά βιβλία, όχι με την καθολική έννοια του όρου τουλάχιστον. Η ουσία τους να είναι να γεννάνε μέσα σου συναισθήματα, σκέψεις, προβληματισμούς, εικόνες και στο τέλος, να σε αφήνουν με ένα αίσθημα ικανοποίησης.
Χα, χα, χα... στο Γκίνες λίγο χλωμή με βλέπω... Μάλλον υπάρχουν 'χειρότεροι' από εμένα.
Ε... από 400 σελίδες και πάνω είναι πολυσέλιδα για μένα! Τα υπόλοιπα διαβάζονται σε μια μέρα! :P

Σωκράτης Λωρίδας είπε...

Δηλαδή αυτό το διάβασες σε μια μέρα;; :p

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ναι... γιατί Σωκράτη; Παράξενο σου φαίνεται; :S