Ads 468x60px

Πέμπτη, Αυγούστου 04, 2011

ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ: ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΕΚΠΤΩΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Ο Θανάσιμος Πόλεμος έχει τελειώσει, και η Κλέρι Φρέι έχει επιστρέψει στο σπίτι της στη Νέα Υόρκη, ενθουσιασμένη με όλες τις δυνατότητες που ανοίγονται μπροστά της.
Εκπαιδεύεται για να γίνει Κυνηγός των Σκιών και να χρησιμοποιεί τη μοναδική της δύναμη. Η μητέρα της παντρεύεται τον έρωτα της ζωής της. Τα Πλάσματα του Σκότους και οι Κυνηγοί των Σκιών ζουν επιτέλους ειρηνικά. Και -το πιο σημαντικό απ' όλα- η Κλέρι μπορεί επιτέλους να αποκαλεί τον Τζέις αγόρι της.
Όμως όλα έχουν ένα τίμημα.
Κάποιος δολοφονεί τους Κυνηγούς που ανήκαν στον Κύκλο του Βάλενταϊν, προκαλώντας εντάσεις μεταξύ των Πλασμάτων του Σκότους και των Κυνηγών των Σκιών που μπορεί να οδηγήσουν σε ένα δεύτερο αιματηρό πόλεμο.
Ο καλύτερος φίλος της Κλέρι, ο Σάιμον, δεν μπορεί να τη βοηθήσει. Η μητέρα του μόλις ανακάλυψε πως είναι βρικόλακας και τώρα είναι άστεγος. Όπου κι αν στραφεί, κάποιος τον θέλει με το δικό του μέρος -μαζί με τη δύναμη της κατάρας που καταστρέφει τη ζωή του. Και είναι όλοι πρόθυμοι να κάνουν οτιδήποτε για να αποκτήσουν αυτό που θέλουν. Την ίδια στιγμή, βγαίνει με δύο πανέμορφες, επικίνδυνες κοπέλες -καμία από τις οποίες δεν γνωρίζει για την άλλη.
Όταν ο Τζέις αρχίζει να απομακρύνεται από την Κλέρι χωρίς να της δώσει εξηγήσεις, η Κλέρι υποχρεώνεται να ανασκαλέψει την καρδιά ενός μυστηρίου, η διαλεύκανση του οποίου θα αποκαλύψει το χειρότερό της εφιάλτη.
Η ίδια έχει θέσει σε λειτουργία μια τρομερή αλυσίδα γεγονότων που μπορεί να την οδηγήσει στο να χάσει όλα όσα αγαπάει. Συμπεριλαμβανομένου και του Τζέις.

Προσωπική άποψη:
Η αλήθεια είναι πως όταν έμαθα ότι η τριλογία της Cassandra Clare δεν θα τελείωνε εκεί, όπως ήταν το αρχικό πλάνο, αλλά, ότι θα συνεχιζόταν με μια ακόμα τριλογία, κάπου μέσα μου γεννήθηκε μια παράξενη ανησυχία. Αναρωτιόμουνα πως θα μπορούσε η συγγραφέας να συνεχίσει με αληθοφάνεια μια ιστορία στην οποία η ίδια είχε δώσει τέλος με το τρίτο της κατά σειρά βιβλίο. Ξεκινώντας λοιπόν να διαβάζω την "Πόλη Των Έκπτωτων Αγγέλων", η ανησυχία αυτή διαλύθηκε, από τις πρώτες κι όλας σελίδες αφού έγινε ξεκάθαρο πως πρόθεσή της δεν ήταν να ξεχειλώσει την ιστορία με την οποία μας συστήθηκε αλλά, να κρατήσει τα στοιχεία της εκείνα που ήταν απαραίτητα έτσι ώστε να οδηγήσει τους πρωταγωνιστές της σε μια νέα σειρά περιπετειών οι οποίες δεν θα αποτελούσαν συνέχεια των προηγούμενων αλλά, μια βάση πάνω στην οποία θα μπορούσε να χτιστεί μια καινούργια.

Έχουν περάσει μόλις έξι εβδομάδες από τα γεγονότα του προηγούμενου βιβλίου, με το σημαντικότερο όλων, τον θάνατο του Βάλενταϊν, ο οποίος και οδήγησε σε μια νέα εποχή συμμαχίας και ενότητας ανάμεσα στους Κυνηγούς και τα Πλάσματα του Σκότους. Είναι ξεκάθαρο όμως πως κάποιος δεν είναι καθόλου ευχαριστημένος από την υπάρχουσα κατάσταση και μέσω μιας σειράς δολοφονιών αλλά και της δημιουργίας ανθρώπινων μωρών με δαιμονικά χαρακτηριστικά, προσπαθεί να προκαλέσει ρήξη ανάμεσα στα διαφορετικά αυτά στρατόπεδα επιδιώκοντας την διάσπασή τους και γιατί όχι, την αρχή ενός νέου κύκλου αίματος και χάους. Η δύναμη της εξουσίας είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να αντισταθεί κάποιος, πόσο μάλλον όταν το δαιμονικό στοιχείο, σε όποια του μορφή, κατοικεί μέσα τους και όταν μιλάμε για έναν κόσμο μεταφυσικού, πολλοί μπορούν να είναι εκείνοι που θα την διεκδικήσουν.

Φυσικά, μέσα σε όλον αυτό τον χαμό υπάρχει η Κλέρι, η οποία και έχει ξεκινήσει την κυνηγετική της εκπαίδευση αλλά και ο Τζέις. Τώρα που είναι πλέον γνωστό και αποδεδειγμένο ότι δεν συνδέονται με δεσμό αίματος, θα περίμενε κανείς τα πράγματα στην προσωπική τους σχέση να κυλάνε ομαλά. Όμως η πραγματικότητα είναι πολλή διαφορετική. Η Κλέρι είναι κυριευμένη από την ανασφάλεια, αίσθημα που πηγάζει από την συμπεριφορά του Τζέις απέναντί της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την αγαπάει ωστόσο, ο θάνατος του Βάλενταϊν δεν αποδείχτηκε αρκετός για να διώξει μακριά τους προσωπικούς δαίμονες, οι οποίοι μοιάζουν να επιστρέφουν και να χτυπάνε πιο δυνατά από κάθε άλλη φορά. Αποτρόπαια όνειρα ταράσσουν τον ύπνο και την ψυχή του ενώ βαθιά μέσα του ελοχεύει ο φόβος πως, όποιο αίμα και αν κυλάει στις φλέβες του, εκείνος θα είναι πάντα ο γιος του σατανικού εκείνου και άρρωστου ανθρώπου που τον δίδαξε και τον γαλούχησε με την ιδέα πως ότι αγαπάμε πρέπει και να το καταστρέφουμε. Προσπαθώντας να ανακαλύψει ποιος πραγματικά είναι, αλλά και να προστατέψει την Κλέρι, απομακρύνεται από κοντά της για ακόμα μια φορά.

Το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτή τη φορά όσον αφορά την ιστορία είναι το γεγονός ότι η Clare δεν στέκεται κατά κύριο λόγο στο ερωτικό και προσωπικό δράμα των δύο νέων αλλά, στο δράμα που ζει ο κάθε ήρωας της ιστορίας της. Με αυτό τον τρόπο, τους αφήνει περισσότερο χώρο να δράσουν και να ξετυλίξουν την προσωπικότητά τους ενώ παράλληλα, η ιστορία αποκτά πολύπλευρες διαστάσεις μέσω των οποίων η όλη δράση γίνεται ακόμα πιο συναρπαστική. Ο Σάιμον βρίσκεται στο επίκεντρο, με μια σειρά πλασμάτων να τον θέλουν σύμμαχο στο πλευρό τους εξαιτίας της νέας του, καταραμένης φύσης, ο Άλεκ και ο Μάγκνους προσπαθούν να ισορροπήσουν την σχέση τους, η μητέρα της Κλέρι μαζί με τον Λουκ προσπαθούν να χτίσουν ένα νέο κοινό μέλλον, η Ίζαμπελ προσπαθεί να απελευθερώσει τον εαυτό της από τον φόβο των σχέσεων και της προδοσίας. Παράλληλα, νέοι, συναρπαστικοί χαρακτήρες κάνουν την εμφάνισή τους, δίνοντας άλλη διάσταση σε όσα μέχρι τώρα γνωρίζαμε, με ορισμένους από αυτούς να είναι έτοιμοι να διαταράξουν κάθε ισορροπία που μπορεί να υπάρχει.

Η αφήγηση της Clare είναι ζωντανή, γρήγορη, γεμάτη δράση και εναλλαγές συναισθημάτων και σκέψεων. Ο καλύτερος ορισμός να χαρακτηρίσουμε την διάθεσή της είναι απρόβλεπτη καθώς, αυτό που μας περιμένει καθώς γυρίζουμε κάθε σελίδα, δεν συγκρίνεται σε τίποτα με αυτό που φανταζόμαστε. Η ποπ-φάνκι διάθεσή της δεν απουσιάζει, και ενώ οι σκηνές μάχης μπορεί να μην είναι τόσο έντονες ή ποικίλες όσο στα προηγούμενα βιβλία της σειράς, η ένταση δεν αποδυναμώνεται στο ελάχιστο. Αντίθετα, με ένα μαγικό τρόπο, μας ταξιδεύει στη νέα αυτή πτυχή της ιστορίας της, προκαλώντας μας να εμβαθύνουμε κάπου παραπέρα. Βασίζεται πολύ στους πολύπλευρους χαρακτήρες της, στις σκέψεις, τις αδυναμίες και τις πράξεις τους και αυτό λειτουργεί ως καταπέλτης που μας εκπλήσσει και μας συναρπάζει, κρατώντας μας σε μια συνεχή εγρήγορση και επαγρύπνηση, για το άγριο μέλλον που πρόκειται σύντομα να ακολουθήσει. Η ιστορίας της είναι πλέον περισσότερο από ποτέ μια ιστορία εξουσίας και δύναμης, ένας αγώνας όπου πρέπει ο καθένας από τους εμπλεκόμενους να έχει το σθένος και τη δύναμη να υπερασπιστεί την ψυχή του προκειμένου να μην την χάσει.

Γρήγορο, ευέλικτο, συναρπαστικό, καθηλωτικό, ικανό να σου κόψει την ανάσα, το τέταρτο βιβλίο της Clare αποδεικνύει ότι έχει μια εξαιρετική ικανότητα να καθοδηγεί την ιστορία και τους πρωταγωνιστές της, σε όσο σκοτεινά μονοπάτια η ίδια επιθυμεί. Η γοτθική ατμόσφαιρα είναι πιο έντονη από κάθε άλλη φορά και με έναν γοητευτικό τρόπο διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν ακόμα πιο τρομακτικά πράγματα από το να χάσουν οι αγαπημένοι μας ήρωες την ζωή τους. Το να χάσεις την ψυχή σου καθώς και την ελεύθερη βούληση των πράξεών σου, είναι κάτι περισσότερο από ανησυχητικό, τρομακτικό... είναι σκληρό, βάναυσο και επώδυνο και ο αγώνας για την σωτηρία σου είναι σαφέστατα πολύ πιο δύσκολος. Είναι όμως μια μάχη που αξίζει τον κόπο, ειδικά όταν έχει να κάνει με την σωτηρία όχι μόνο του δικού σου εαυτού και συνείδησης αλλά, και όλων εκείνων που αγαπάς και απελπισμένα θες να προστατέψεις.
Βαθμολογία 10/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Cassadra Clare
Μεταφραστής: Μοσχή Φωτεινή
Εκδόσεις: Πλατύπους
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2011
Αρ. σελίδων: 528
ISBN: 978-960-6665-73-8

33 Σχόλια:

gerry είπε...

EΠΕΣΤΡΕΨΑ!!!(βλ.σχόλιο στο blog της Άλεξιας κάτω από την ανάρτηση για το ταίρι :)
Μου λείψατε!!! Προσπαθώ προς το πάρρον να αγνοήσω την άναρτηση σου για την πόλη των έκπτωτων άγγελων-παρότι την διάβασα τρεις φορές- γιατί η υπόμονη μου έχει εξαντληθεί(Αργει το απόγευμα;;;;)και θα επίκεντρωθω στο γεγόνος ότι μου έλειψες!!!
Τι ώραιες αλλάγες είναι αυτές στο blogακι σου; Σιγα σιγά τις εμπλουτίζεις αλλά σαν μια πρώτη γεύση I love them!!!
ΘΕΕΕ ΜΟΥ ΠΟΣΟ ΤΕΛΕΙΑ ΠΑΙΖΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΕΚΤΠΤΩΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ;;;
Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα διαβάσω πρώτα τον Κουρδιστό αλλά λογάριαζα χώρις τις κριτικές σας...Κάνω υπόμονη!!!

ΥΓ1. Έπειδη έχω κάνει κόμα με την Γιώτα πρέπει να σου υπενθίμησω ότι περιμένουμε κριτική για το σώμα!!! :)
ΥΓ2. Σας λατρεύω !!!! <3

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Γερασιμάκο καλώς μας ήρθες και πάλι πίσω!
Αν δεις το post της Αλεξίας, είδα ήδη ότι είσαι εδώ και σου έχω απαντήσει εκεί κατάλληλα! :)
Κι εμάς μας έλειψες πολύ και ειδικά σήμερα σε σκεφτόμουνα πολύ έντονα! Μάλλον φταίει ότι διαισθανόμουνα την παρουσία σου στα πέριξ! :D
Δε μπορείς να πεις... ήμουν καλή... δεν είχα spoils αλλά... δεν φαντάζεσαι πόσο τέλεια είναι ούτε τη σύγχιση θα πάρεις.
Εγώ κάνω τώρα ένα χαλαρό διάλλειμα με "Βραδιές Χορού", να συνέλθω από το σοκ και μετά θα πιάσω "Κουρδιστό Άγγελο".
Μη με μαλώνετε άλλο καλέ για το "Σώμα". Το έχω και μόλιες ξεμπερδέψω με "Κουρδιστό" και "Κύματα Νεκρών" θα το ξεκινήσω! :)
Κι εμείς σε λατρεύουμε Γερασιμάκο! :)

Υ.Γ. Να τσεκάρεις και το άλλο που διάβασ, "Ο Δολοφόνος Των Ψυχών". Ήταν εντυπωσιακά καλό και ήδη την Αλεξία την έχω βάλει στο τρυπάκι! :P

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Όσο για τις αλλαγές Γεράσιμε, ευχαριστώ! :)
Έλεγα εδώ και καιρό αν το κάνω αλλά με 700 και βάλε αναρτήσεις, δεν το αποφασίζεις εύκολα!
Όταν έφτιαξα εγώ το blog, δεν υπήρχε φαντάσου ανάλογη επιλογή! :/
Αλλά η Αλεξία μας (κακό σπυρί στα πισινά μου... :p) με έβαλε στο τρυπάκι και μου έχει φύγει ο τάκος!
Σε 2 μέρες, έχω αρχειοθετήσει τα 3 από τα 5 χρόνια! :P

alexia είπε...

Λοιπον γιωτουλα μου κανω υπομονη και δεν διαβαζω την αναρτηση! Θελω να το τελειωσω πρωτα και μετα γιατι και μονο τον βαθμο που ειδα βασανιζομαι!!! Ειδα καλα? Με χαρακτηρισες σπυρι?? Φτου σου! Χαχαχα! Καλα σε κανα και σε ξεσηκωσα! Θα κανω ενα τουρ να δω καλα τι εχεις κανει!
ΥΓ. Σας λατρευω κ τους δυο!!!!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Αλεξία μου, ξέρεις ότι αστειεύομαι (αν και με έβαλες σε μεγάλο λούκι :P)
Άντε να τελειώσεις και συ να μπροούμε να σχολιάσουμε ελεύθερα!
Η λατρεία είναι αμφίδρομη! <3

alexia είπε...

υπομονή! δώσε μου μια-δυο μερούλες!

-το έκανες σούπερ! καλά αν βάλεις και όλα τα βιβλία σιγά σιγά θα γινει γαμάτο! μα καλά πως εκφράζομαι έτσι??? θα φταίνε οι κακιές παρέες! :Ρ

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Όσες μέρες θέλεις Αλεξία!
Είδες; Περνάω 10 την ημέρα όπως είπες... χα, χα, χα!

gerry είπε...

Γιώτα την άναρτηση για τον δόλοφονο των ψύχων θα την διαβάσω αμέσως μόλις βρω χρόνο γιατί και μόνο από το τίτλο μου έχεις εξάψει το ενδιαφέρον ;)
Τις σελίδες όλο και τις εμπλουτίζεις...Ειδικά αυτή με τις ταινίες...Βγαίνει πολύ όμορφο.

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Και είναι Γεράσιμε!
Όσο για την αρχειοθέτηση... τελείωσα!!! :D

gerry είπε...

Τελείωσες;; Τρέχω να κοιτάξω!!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ε, ναι... έπεσα με τα μούτρα και ξεμπέρδεψα! :P

gerry είπε...

Πόπο έκανες τέλεια δουλεία!! Πρέπει να νιώθεις τεράστια ικανοποίηση... :)
Βλέπω ότι έχεις κάνει αναρτήσεις τις όποιες δεν είχα ιδέα ότι είχες κάνει παρότι όταν πρωτοανακάλυψα το blog σου το είχα χτενίσει!!

ΥΓ. Στο ΥΓ1 στο πρώτο πρωτο σχόλιο σε αυτη την ανάρτηση είναι προφανές ότι εννοω κόμα με την Αλεξία...Τώρα το πρόσεξα...Μην απασχολείστε!!! :Ρ Χα,χα,χα!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Μην ανησυχείς Γεράσιμε και ήμουν σίγουρη τι εννοούσες! Χα, χα, χα...
Ναι... έπαθα μια τενοντίτιδα βέβαια αλλά και μιαν ικανοποίηση την έχω! :)
Είχα και την Αλεξία να φωνάζει, δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς!
Χα, χα, χα...

gerry είπε...

Kατάλαβα!!! Χα,χα,χα!! ;)

alexia είπε...

Για καποιο.λογο δεν μου ερχοντουσαν ενημερωσεις οτι τα λεγατε σε αυτη την αναρτηση.. Για αυτο δεν εμφανιστηκα! Και ελεγα που εξαφανιστηκε ο gerrakos !!! Πραγματι γιωτακι μου το εκανες σουπερ!!
Ασχετο αλλα επειδη ειναι ο τελευταιος μου μηνας στη δουλεια θελω και οι δυο σας να παρετε εισιτηρια! Κανονιστε τι θελετε να δειτε αλλα καλου κακου πριν τις 20 του μηνα...

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Κι εγώ Αλεξία μου νόμιζα ότι χάθηκες με τα τρεξίματα!
Ευχαριστώ πολύ 'κακό σπυρί'! :P
Χα, χα, χα...
Είναι δύσκολος μήνας για σινεμά αλλά θα το δω και θα σου πω! :D

alexia είπε...

πωπω τα νεύρα μου! δεν μου έρχονται ειδοποιήσεις από το blog σου!!
τέλος πάντως θα την βρώ την άκρη! Δύσκολος μήνας όπως τα λες! Σκεφτέιτε και πείτε μου!
Επιστρέφω σε λιγάκι..ακόμη δεν έχω διαβάσει την ανάρτηση ολόκληρη!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Εδώ είμαστε Αλεξία μου... που να πάμε; :P

gerry είπε...

Aλεξία ούτε εμένα με βλέπω αυτον τον μήνα εφόσον αύριο φεύγουμε και θα λείπουμε 3 εβδομάδες...

Γιώτα το σώμα το ξεκίνησες; :) Σε πρίζουμε ελάχιστα αλλά όταν το διαβάσεις θα καταλάβεις γιατί..Σου έχουμε πει τοσα που αν στο τέλος δε σου αρέσει -υπάρχει τέτοια περίπτωση;- θα μας βρίζεις ;Ρ

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Αμάν Γεράσιμε... :P
Το ξεκίνησα πριν από λίγο αλλά μέχρι στιγμής δεν τρελαίνομαι! Ελπίζω να ισχύει ότι μόνο στην αρχή είναι μπουρούχα και μετά στρώνει... για το δικό σας καλό! Χα, χα, χα...

gerry είπε...

Η αρχή είναι κάπως ειναι η αλήθεια αλλά μόλις μπείς στην υπόθεση θα καταλάβεις γιατί ήταν έτσι...
Δεν μπόρω να ξεχωρίσω ένα αγαπημένο βιβλίο, αλλά εαν ήταν απαραίτητο να πω "αυτό είναι το αγαπήμενο μου βιβλίο" το σώμα θα ήταν στα υπόψια..Είναι πολύ διαφορετικό από το λυκόφως...

gerry είπε...

ΥΓ. Τελικά έχει αυτο με το extra κεφάλαιο;
ΥΓ2. ΤΟ extra κεφάλαιο το έχει και η Αλεξία κάτω από την κριτική της, αλλά μην το διαβάσεις πριν τελείωσεις το βιβλίο είναι SPOILER!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Γεράσιμε κάπως έστρωσε... :P
Μπα... μάλλον δεν το έχει! Έχει κεφάλαιο στο τέλος με τον ίδιο τίτλο αλλά δεν ξεκινάει έτσι.

Μαύρη Πεταλούδα είπε...

Από τις καλύτερες σειρές βιβλίων που έχω διαβάσει.Μπορείς να ταξιδέψεις σε έναν κόσμο γεμάτο φαντασία,έρωτα,μαγεία και δράσης!Το ένα καλύτερο από το άλλο.Αλλά το συγκεκριμένο ήταν μαγευτικό,σε κρατούσε σε αγωνία μέχρι το τέλος.Και τώρα που ανέφερα το τέλος,η Κάσσανδρα θέλει να μας πεθάνει δεν εξηγείται αλλιώς,σε τι σημείο μας άφησε.Αχ πότε θα έρθει το φθινόπωρο για να διαβάσουμε την πόλη των χαμένων ψυχών!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Μαύρη πεταλούδα, πραγματικά εξαιρετική σειρά. Ο τρόπος που γράφει η Clare είναι μοναδικός, σε ταξιδεύει και σου γεννά τόσα συναισθήματα...
Αχ, άσε, μην το συζητάς τι μας κάνει με κάθε φινάλε. Απλά μας κόβει τα πόδια και περιμένουμε λυσσασμένοι για την συνέχεια... και θα βγει το 2014 το τελευταίο! :/
Πάντως, αν δεν το έχεις ήδη κάνει, ξεκίνα το prequel, τις "Δαιμονικές Μηχανές". Αν τα "Θανάσιμα" παίρνουν 10', οι "Δαιμονικές" παίρνουν 30'!!!!

Δες εδώ:

http://culture21century.blogspot.gr/2011/08/blog-post_08.html

http://culture21century.blogspot.gr/2012/05/blog-post_06.html

Μαύρη Πεταλούδα είπε...

θα συμφωνήσω με αυτό που έγραψες στην κριτική σου ότι δεν ξεχειλώνει την ιστορία.Έδω θα γράψει κι άλλη σειρά που θα δειχνει τη ζωή τους μερικά χρόνια μετά το τέλος των ΘΕ.Μα πόση έμπνευση έχει αυτή η γυναίκα;όχι ότι με πειράζει.
Για το τελαυταίο βιβλίο το είχα διαβάσει στο goodreads ότι θα βγει το 2014.Μα είναι είναι δυνατόν;τι θέλει η συγγραφέας;να την μαλώσω;:p

Τις Δαιμονικές Μηχανές δεν τις έχω ξεκινήσει αλλά είναι στη λίστα με τα προς ανάγνωση βιβλία.Έχω μείνει λίγο πίσω.
Τις κριτικές σου τις έχω δει και με κάνεις να θέλω να τα διαβάσω πιο πολύ :P

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Μαύρη Πεταλούδα άσε... όσο σκέφτομαι την αναμονή, μου έρχεται τρέλα.
Και πραγματικά αυτή η γυναίκα έχει τόση έμπνευση και φαντασία που συνεχώς σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό.

Ιιι... πρέπει αν τις ξεκινήσεις τις "Δαιμονικές Μηχανές". Απλά θα πάθεις την πλάκα σου!

irini είπε...

“Do you remember,” he said, “when we first met and I told you I was ninety percent sure putting a rune on you wouldn’t kill you—and you slapped me in the face and told me it was for the other ten percent?” Clary nodded.
“I always figured a demon would kill me,” he said. “A rogue Downworlder. A battle. But I realized then that I just might die if I didn’t get to kiss you, and soon.” Clary licked her dry lips. “Well, you did,” she said. “Kiss me, I mean.”
He reached up and took a curl of her hair between his fingers. He was close enough that she could feel the warmth of his body, smell his soap and skin and hair.
“Not enough,” he said, letting her hair slip through his fingers. “If I kiss you all day every day for the rest of my life, it won’t be enough.”
― Cassandra Clare, City of Lost Souls

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ειρηνάκι... δεν μας χέζεις και το έχω σε e-book και ακόμα να αδειάσω! :P
LOL!!!

irini είπε...

Σταματα να μου γκρινιαζεις!!
ενα μικρο,αθωο spoilerακι ειναι κ παραδεξου το,
σου αρεσει!
:-D
Καλως μας ηρθες!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ειρηνάκι καλά, σταματάω την γκρίνια! :P
Τα θέλει ο κώλος μου, η αλήθεια να λέγεται! Χα, χα, χα...

Βάγια είπε...

Δηλαδή-διόρθωσε με αν κάνω λάθος- τα θανάσιμα εργαλεία είναι 2 τριλογίες, οι οποίες έχουν γίνει μια σειρά. Τι να πω: ουάου ή ωχ!;
Που να βρει κανείς θέση να τα βάλει και που λεφτά για τόσα βιβλία. Δε μου λες όμως αφού με την "Πόλη των έκπτωτων" ξεκινάει νέες περιπέτειες των ηρώων της τα 3 πρώτα είναι ολοκληρωμένη ιστορία; Άσε, γιαγιάδες θα είμαστε και θα τ' αγοράζουμε ακόμη!χα,χα

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Βάγια, ένα έχει μείνει να εκδοθεί και θα είναι ολοκληρωμένη η σειρά! Αναμένεται εντός του έτους! :)
Και σίγουρα πρέπει να πεις ΟΥΑΟΥ!!! Και με μεγάλα γράμματα! :P
Ουσιαστικά, είναι 6λογία! Ναι μεν οι 2 τριλογίες είναι ξεχωριστές ιστορίες, αλλά η δεύτερη είναι συνέχεια και προέκταση της πρώτης. Δεν μπορείς να μην ξεκινήσεις τα βιβλία από την αρχή, ούτε να τα σταματήσεις στη μέση.