Ads 468x60px

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 10, 2012

ΓΥΜΝΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Ο Γκίντεον Κρος μπήκε στη ζωή μου σαν αστραπή που σκίζει το σκοτάδι...
Ήταν δυναμικός, όμορφος, καυτός. Με τραβούσε κοντά του, όπως κανείς άλλος δεν είχε καταφέρει στη ζωή μου. Λαχταρούσα το άγγιγμά του, το φιλί του, αν και ήξερα ότι έπαιζα με τη φωτιά. Η ψυχή μου ήταν κατεστραμμένη κι αυτός την άνοιξε και τη διάβασε με τόση ευκολία.
Ο Γκίντεον ήξερε. Είχε τους δικούς του δαίμονες να τον βασανίζουν. Θα γινόμασταν ο ένας ο καθρέφτης του άλλου καθώς θα προσπαθούσαμε να γιατρέψουμε τις πληγές μας και να παλέψουμε με τα πάθη και τις επιθυμίες μας.
Ο έρωτάς του με μεταμόρφωσε. Ήμουν αποφασισμένη να μην αφήσω το παρελθόν μου και τα σκοτεινά μυστικά του Γκίντεον να μας χωρίσουν. Ήμουν δική του και ήταν δικός μου - για πάντα!

Προσωπική άποψη:
Έχοντας διαβάσει τις "Πενήντα Αποχρώσεις Του Γκρι" και έχοντας παρακολουθήσει τον χαμό που προκάλεσε η κυκλοφορία του στην χώρα μας, και όχι μόνο, δεν θα μπορούσα να μην διαβάσω το "Γυμνή Μπροστά Σου", ένα ακόμα μυθιστόρημα που εντάσσεται στην σύγχρονη ερωτική λογοτεχνία, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή αυτοέκδοσης από την διόλου άγνωστη, Sylvia Day. Η κίνησή της να γράψει να εκδώσει ένα βιβλίο σαν αυτό, προκάλεσε έκπληξη στους θαυμαστές της αλλά και σε όσους κριτικούς είχαν δώσει διθυραμβικές κριτικές σε προηγούμενα έργα της. Προσωπικά δεν έχω δει κάποιο άλλο δείγμα της δουλειάς της οπότε το να προσπαθήσω να κάνω σύγκριση ποιότητας, θα ήταν άτοπο και επί της ουσίας, άχρηστο. Επηρεασμένη από την E.L. James και το "Fifty Shades Of Grey", αποφάσισε να κάνει στροφή και να γράψει μια ιστορία παρόμοια με εκείνη που τόσο πολύ την έκανε προφανώς να ριγήσει. Και αυτό είναι κάτι που αντιλαμβάνεται κανείς όχι μόνο από το γεγονός ότι αναφέρει την James στο ευχαριστήριο σημείωμα του συγγραφέα αλλά, διαβάζοντας το ίδιο το βιβλίο.

Η Εύα είναι μια 24χρονη κοπέλα η οποία μετακομίζει και χτίζει μια νέα ζωή στη Νέα Υόρκη, ξεκινώντας την επαγγελματική της σταδιοδρομία σε μια από τις μεγαλύτερες διαφημιστικές εταιρείες της πόλης. Εκεί θα γνωρίσει τον Γκίντεον Κρος, έναν νεαρό άντρα, λίγα χρόνια μεγαλύτερό της ο οποίος τυγχάνει εκτός από το όνειρο κάθε γυναίκας σε εμφανισιακό επίπεδο, να είναι πάμπλουτος και αμετανόητος εργένης, οι σχέσεις του οποίου έχουν να κάνουν καθαρά με το sex και όχι με την συναισθηματική δέσμευση. Η Εύα γίνεται αμέσως στόχος του και δεν αργεί να του γίνει εμμονή καθώς, θέλει πάση θυσία να την κάνει δικιά του. Τα αισθήματα είναι αμοιβαίο και όσο κι αν η Εύα αντιλαμβάνεται την επικινδυνότητα της επαφής μαζί του, δεν μπορεί να κρατηθεί μακριά. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται μια έντονη και παθιασμένη σεξουαλικά σχέση η οποία δεν αργεί να περάσει σε ένα άλλο επίπεδο. Όμως οι δύο πρωταγωνιστές βασανίζονται από τους προσωπικούς τους δαίμονες και οι τρομακτικές του παρελθόντος τους απλώνονται απειλητικές από πάνω τους και ο δρόμος που πρέπει να διανύσουν για να είναι μαζί είναι μακρύς και δύσκολος.

Δεν συνηθίζω να το κάνω αλλά, στην προκειμένη περίπτωση, δεν μπορώ να μην συγκρίνω τα δύο προαναφερόμενα βιβλία μεταξύ τους. Όπως ήδη είπα, το "Γυμνή Μπροστά Σου", όπως και οι χαρακτήρες του, είναι σαφέστατα εμπνευσμένοι από το "Πενήντα Αποχρώσεις Του Γκρι" και τους Κρίστιαν και Άνα. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό καθώς, όπως έχω πει πολλές φορές, στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογένεση άρα, το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Στην περίπτωση αυτή όμως οι ομοιότητες είναι τόσο κραυγαλέες που δεν μπορείς να μην τις προσέξεις, πόσο μάλλον να κάνεις τα στραβά μάτια. Αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι η Εύα είναι σαφώς πιο ξεπεταγμένη από την Άνα, ότι και οι δύο πρωταγωνιστές έχουν βιώματα που σημάδεψαν το σώμα και την ψυχή τους και ότι το μαζοχιστικό στοιχείο δεν υπάρχει, ή τουλάχιστον δεν έχει κάνει την εμφάνισή του ακόμα σε έντονο βαθμό, θα λέγαμε ότι διαβάζουμε την ίδια ακριβώς υπόθεση, με τους ίδιους χαρακτήρες τοποθετημένους σε μια κάπως διαφορετική βάση.

Με όλα αυτά δεν υπονοώ ότι το βιβλίο είναι βαρετό ή αδιάφορο, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει παρά την αίσθηση ότι αυτό κάπου το έχουμε ξαναδιαβάσει. Υπάρχει υλικό και μάλιστα καλό, που με λίγο καλύτερους χειρισμούς, η Day θα μπορούσε να το έχει απογειώσει. Το μεγαλύτερο μείον για μένα στην ιστορία αυτή, έχει να κάνει με το γεγονός ότι η συγγραφέας, στην βιασύνη της να προχωρήσει την ιστορία στο καυτό ζουμί της, τρέχει τα γεγονότα περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε. Η σχέση ανάμεσα στην Εύα και τον Γκίντεον προχωράει με τόσο φρενήρεις ρυθμούς που δεν τους δίνει τον απαραίτητο χρόνο να γνωριστούν και να χτίσουν τις βάσεις πάνω στις οποίες θα μπορούσε να προχωρήσει η όποια σχέση τους. Δεν λέω, μπορεί να καψουρευτείς κάποιον με μια πρώτη ματιά αλλά σίγουρα, στην δεύτερη φορά που θα τον συναντήσεις, δεν του λες πόσο πολύ θες να τον γαμήσεις, πραγματοποιώντας το μάλιστα την τρίτη. Δεν ψάχνω για λογική όμως, θα ήθελα να μπορέσουν να γνωρίσουν λίγο περισσότερο ο ένας τον άλλο και να ανακαλύψουν πράγματα στην πορεία, παρά η γνωριμία να γίνει πάνω σε ιδρωμένα και ποτισμένα με άλλα σωματικά υγρά σεντόνια.

Όπως έχω δηλώσει και στο παρελθόν, δεν σοκάρομαι εύκολα έτσι, δεν σοκαρίστηκα ούτε με το "Γυμνή Μπροστά Σου", αν και από την γλώσσα και τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιεί η Day, έχω την αίσθηση πως αυτός ήταν ο σκοπός της. Αναμφίβολα, το βιβλίο είναι διάχυτο από ερωτισμός και σεξουαλική ένταση, τα ξεσπάσματα της οποίας δεν μπορούν να μην προκαλέσουν στιγμές-στιγμές σπασμούς σε μέρη τους σώματος που δεν είναι πρέπον να αναφέρω. Και όχι, αυτό δεν έχει να κάνει με το αν είμαστε ξελιγωμένες ή όχι αλλά, από την ικανότητα των εικόνων ή των λέξεων να διεγείρουν τον ερωτισμό μας. Πιθανολογώ ότι θα είναι αρκετοί οι αναγνώστες που θα βρουν την αφήγηση της Day σκληρή ή και πορνογραφική, και ίσως να μην έχουν άδικο, οπότε ίσως θα έπρεπε να εξετάσουν τα όριά τους πριν επιλέξουν να το διαβάσουν. Όσον αφορά τώρα την συγγραφική ικανότητα της Day, σίγουρα τα πηγαίνει καλύτερα από την James, όντας συγγραφέας, κάτι που επίσης θα ήταν άδικο να μην αναφέρουμε, έστω κι αν θεματολογικά προτιμάμε την ιστορία της πρωτάρας από εκείνην της πεπειραμένης, με την δεύτερη να δείχνει επιτηδευμένα προκλητική.

Ολοκληρώνοντας, και όχι δεν εννοώ κάτι πονηρό, η Day είχε στα χέρια της μια καλή και δοκιμασμένη ιδέα από την οποία όμως, περιμέναμε κάτι διαφορετικό. Ενώ οι χαρακτήρες δεν είναι αδιάφοροι, έχουν παρελθόν και ιστορία, παρουσιάζονται κάπως χάρτινοι και επιφανειακοί σε σχέση με αυτό που θα μπορούσαν να είναι. Ειδικά όσον αφορά τον Γκίντεον, είναι τόσο λίγα τα στοιχεία που μας δίνονται γύρω από το οδυνηρό παρελθόν του που δεν μπορούμε να ταυτιστούμε μαζί του, ακόμα κι αν το θέλουμε. Ελπίζω ότι στην συνέχεια του "Crossfire", και λαμβανομένου υπ' όψιν ότι ήδη έχουμε γνωρίσει τους χαρακτήρες και η σχέση τους ακολουθεί μια συγκεκριμένη πορεία, θα είμαστε σε θέση να εντρυφήσουμε εις βάθος, τόσο στην ίδια την ιστορία, όσο και στην ψυχοσύνθεση των πρωταγωνιστών τους, οι οποίοι κατευθύνονται από μια έντονη σεξουαλική αλλά και μια βαθύτερη, συναισθηματική επιθυμία που θέλει να σβήσει τα επίπονα ίχνη του παρελθόντος. Και αναμένω να δω που θα οδηγήσει όλο αυτό και τελικά, ποιος από τους δύο θα παραδώσει τον έλεγχο στον άλλον όταν και οι δύο τον έχουν κατά βάθος τόση ανάγκη, όσο και την υποταγή.
Βαθμολογία 7,5/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Sylvia Day
Μεταφραστής: Ζαχαριάδης Άγγελος
Εκδόσεις: Τουλίπα
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 436
ISBN: 978-618-80128-0-6

62 Σχόλια:

irini είπε...

Εμπρος λοιπον στο δρομο που χαραξε η James!Δεν κρυβω την αδυναμια μου στο fifty κ δεν θελω να φανω αδικη για ενα βιβλιο που δεν εχω διαβασει αλλα...το γεγονος οτι λες οτι προτρεχει τα γεγονοτα κ οτι οι ομοιοτητες με το πρωτο ειναι κραυγαλεες με χαλασε λιγο.Μαλλον θα περιμενω τις εντυπωσεις σου κ απο το 2ο.

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ειρήνη, είναι ωραίο, διαβάζεται μονορούφι! Απλά θεωρώ ότι είναι επιτηδευμένα προκλητικό (φτάνει τα όρια της βωμολοχίας με τέτοια συχνότητα) και οι χαρακτήρες, μία ανταλλάσσουν μια ματιά, δεύτερη της λέει ότι θέλει να την πηδήξει, τρίτη χαμουρεύονται σε ένα μπαρ και 4η ξεσκίζονται! :/
Δηλαδή στην 40 σελ. ήδη της έχει πει ότι θέλει να την γαμήσει. ΟΚ, καλά κάνει ο άνθρωπος αλλά δώσε τους λίγο χώρο και χρόνο.

Έλενα Π. είπε...

Αχ! Γιωτάκι, σε βρίσκω λιγάκι σκληρή..7,5/10?? Ο.Κ. συμφωνώ με τις τρομερές ομοιότητες ( το βιβλίο βασίζεται κυριολεκτικά στο fifty!) αλλά παρ΄όλα αυτά εμένα και το τονίζω εμένα, μου άρεσε πολύ. Η γραφή της Day, και δεν εννοώ τις βωμολοχίες, μου άρεσε περισσότερο όπως και το γεγονός ότι παρουσιάζει τον Γκίντεον πιο προσιτό. Εντάξει, το ΄΄τρέχει΄΄ λίγο περισσότερο απ΄ότι θα έπρεπε αλλά και το fifty με κούρασε λιγάκι με τις επαναλήψεις του σκληρού σεξ που δεν είναι για όλα τα γούστα!
Είπαμε, περί ορέξεως... και τέλος πάντων, στη τελική, δεν γίνεται να συμφωνούμε όλοι με όλους!!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ελενάκι μου σε συγχύζω και δεν το θέλω! :P
Δεν είναι ότι δεν μου άρεσε αλλά, ήθελα κάτι περισσότερο από την στιγμή που είχε τις προδιαγραφές.
Σίγουρα η Day γράφει καλύτερα αλλά αυτός είναι ένας extra λόγος να ήθελα να μου δώσει κάτι παραπάνω.
Καλά... ότι δεν γίνεται να συμφωνούμε πάντα είναι γεγονός αλλά, αυτό δεν μας πτοεί! ;)

Έλενα Π. είπε...

Γιώτα μου, φυσικά και δεν με συγχύζεις!!! Έλεος, σέβομαι τις απόψεις σου όπως και εσύ τις δικές μου! Να μην πω κι εγώ τη γνώμη μου? Άλλωστε, αυτό είναι και το ωραίο, να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας και τις ιδέες μας. ματσ μουτσ!!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Εννοείται Ελενάκι μου, πλάκα κάνω! ;)
Πάντως στο μέλλον περιμένω να εξελιχθεί καλύτερα η σειρά!

Έλενα Π. είπε...

Το σίγουρο είναι ότι και πάλι θα αναμένουμε...τραγικό! Η συνέχεια του fifty για Σεπτέμβρη δεν είναι; Ξέρεις τίποτα;

Αρμονία είπε...

Κορίτσια έχω αγοράσει το fifty, αλλά ακόμα περιμένει στη στοίβα με τ΄αδιάβαστα.Ίσως, αν μ΄αρέσει, να μπω στη διαδικασία ν΄αγοράσω κι αυτό.

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Έλενα είμαστε μαθημένες στην αναμονή πλέον! Χα, χα, χα...
Χμ... όχι, δεν έχουμε κάτι νεότερο αλλά πιστεύω προς τέλη του μήνα!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Γεωργία περιμένω πως και πως να το διαβάσεις και να μας πεις! :)

Μ είπε...

"Δεν λέω, μπορεί να καψουρευτείς κάποιον με μια πρώτη ματιά αλλά σίγουρα, στην δεύτερη φορά που θα τον συναντήσεις, δεν του λες πόσο πολύ θες να τον γαμήσεις, πραγματοποιώντας το μάλιστα την τρίτη."

Πέθανε ο ρομαντισμός, Γιώτα μου!

A, επίσης, στη δευτερη παράγραφο από το τέλος μπέρδεψες την EL James με την LJ Smith. (Τί πάω και προσέχω το άτομο)

Κατα τ'άλλα μ'άρεσε η κριτική σου, ανέλυσες το θέμα πολύ ωραία όπως πάντα, αλλά δεν ξέρω, το συγκεκριμένο βιβλίο δε μου κάνει και πολύ κλικ. Αντίθετα, αυτές τις μέρες περιμένω να βρω ευκαιρία να πάω να πάρω τον "Μύθο". Φτάνει πια τόσο σεξ, βαρέθηκα!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Μ οκ, πέθανε ο ρομαντισμός αλλά εδώ τον εκτέλεσαν στα 2 βήματα! :P

Ααα... καλά που μου το είπες να το διορθώσω! Πώς μου ξέφυγε; :S

Περιμένω εντυπώσεις από "Μύθο" μόλις το διαβάσεις! :)

Jokastia είπε...

Ήρθα κι εγώ!
Γιώτα, τη γνώμη μου την ξέρεις πολύ καλά γιατί το έχουμε συζητήσει πολύ οι δυό μας το θέμα.
Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν κατάφερε να με αγγίξει καθόλου, δεν μπόρεσα να ταυτιστώ με τους χαρακτήρες, δεν με συγκίνησε, δεν με έκανε να αγωνιώ για να μάθω τι γίνεται παρακάτω.
Για να μην παρεξηγηθώ δεν με πείραξαν καθόλου οι έντονες - περιγραφικές σεξουαλικές σκηνές, ίσα ίσα είμαι από αυτές που απολαμβάνω να διαβάζω τέτοιου είδους κείμενα. Αλλά υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ.
Για εμένα δεν είχε τίποτα άλλο να μου δώσει παρά μόνο ερεθιστικές - χορταστικές σκηνές ενώ αντίθετα ο fifty μου προσέφερε πολύ περισσότερα.
Κατ' αρχάς το γεγονός και μόνο ότι όπως και να το κάνουμε η δημιουργός βλέποντας την επιτυχία του Fifty μπήκε στη διαδικασία να κάνει κάτι αντίστοιχο όπως και να το κάνουμε με ξενίζει.
Δεν κατάφερα να ερωτευτώ τον Γκίντεον, με αφήνει αδιάφορη, δεν με γοητεύει το μυστήριο παρελθόν του, δεν με συγκινεί, πράγματα που όλα αντιθέτως μου συνέβησαν με τον Κρίστιαν.
Δεν μπόρεσα να ταυτιστώ με τίποτα με την Εύα. Είναι πολύ προχωρημένη και με κάνει να απορώ πως είναι δυνατόν εφόσον μάλιστα έχει τόσο τραυματικό σεξουαλικό παρελθόν. Αντίθετα προτιμούσα την αθωότητα, την απειρία και την ανασφάλεια της Αναστάζια γιατί είναι πιο κοντά στον δικό μου χαρακτήρα πιστεύω.
Σαφώς η γραφή της Day είναι καλύτερη αλλά τελικά δεν είναι αυτό αρκετό για εμένα ώστε να κάνει τη διαφορά.
Επειδή έχω διαβάσει πολλά Twilight fanfic όπως ήταν και το πενήντα αποχρώσεις άλλωστε τολμώ να πω ότι υπάρχουν εξίσου καλογραμμένες ιστορίες με έντονη τη σεξουαλική δραστηριότητα (δεν βγήκε τυχαία ο όρος λεμονάδα! :P ) πολύ πιο ενδιαφέρουσες όσον αφορά τους χαρακτήρες και την πλοκή.

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Μαράκι, πως και πως σε περίμενα! :P
Η Day γράφει πολύ καλά και το υλικό, αν και κάργα αντιγραφή, ήταν καλό, πόσο μάλλον αφού και οι δύο χαρακτήρες είναι κακοποιημένοι. Θα μπορούσε να το χειριστεί διαφορετικά, να τους δώσει χώρο να 'αναπνεύσουν' και να προχωρήσουν με πιο χαλαρούς ρυθμούς.
Στην Εύα με ενόχλησε κι εμένα το πόσο ξεπεταγμένη είναι δεδομένου των τραυματικών της εμπειριών. Με βάση την ψυχολογία, νομίζω ότι δεν είναι φυσιολογική μια τέτοια στάση ζωής αλλά οκ, δεν είμαι και ειδικός.
Με τον Γκίντεον πάνω που πήγαινα να δεθώ, μου έπαιρνε πίσω και τα πιο ελάχιστα ψήγματα που μου έδινε για να καταλάβω τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι του.
Καλά... εγώ να δεις πόσο δεν έχω θέμα με τα σόκιν και τα σεξουαλικά! Χα, χα, χα...

Χρύσα είπε...

Κατάλαβα!Το βιβλίο είναι πνευματικό,ουσιώδες και αφιερωμένο στα ήθη!Χαχαχαχα!!!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Χρύσα LOL!!!
Μπα σε καλό σου πρωί-πρωί, με έκανες και γέλασα! Χα, χα, χα!!!
Ναι, ναι... έτσι ακριβώς όπως το λες είναι! Αλλά θα μου πεις, με τέτοιο τίτλο, τι να περιμένεις! :P

JULIA MENDRINOU είπε...

Διάβασα το fifty μια φορά και στο καπάκι δεύτερη. Δεν το χόρταινα... Περιμένοντας να βγει το δευτερο έπεσα πάνω στο "γυμνή" και τώρα το διαβάζω... Από τις πρώτες περιγραφές η αντιγραφή είναι εξόφθαλμη..Μέχρι και κάποιες περιγραφές της είναι σχεδόν όμοιες... Και αυτός πάμπλουτος και αυτός θεός και αυτός προβληματικός στο να δεσμευτεί..και αυτός την θέλει τόσο τρελά την κοπέλα που κάνει πίσω στους κανόνες του... Μεχρι στιγμής με τραβάει και το διαβάζω.. δεν έχω πρόβλημα.
Η διαφορά του θεωρώ πως ειναι στη γραφή και μόνο, στα λόγια που χρησιμοποιεί και τις λέξεις που διαλέγει... Ειναι ας το πούμε πιο χύμα. Συνεχίζω το διάβασμα αν και περιμένω με μεγαλύτερη αγωνία να βγει το δευτερο grey:)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Julia σίγουρα είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα, ευχάριστα και γρήγορα. Παρ' όλα ταύτα όμως, δεν μπορείς να παραβλέψεις τις ομοιότητες γιατί όχι απλά βγάζουν μάτι αλλά, κάτι περισσότερο! Και πάλι όμως, δεν θα με ενοχλούσαν αν δεν το είχε αναπτύξει τόσο επιφανειακά και βιαστικά. Γράφει ωραία 'μένα αλλά, είναι επιτηδευμένα προκλητική.

JULIA MENDRINOU είπε...

@Γιωτα σήμερα το μεσημέρι τελείωσα το βιβλίο... Και γαμωτο αναρωτιέμαι ποτέ θα βγει το δεύτερο....
Απο την ώρα που έγραψα το comment εδώ εχθές..γυροφερνα στο μυαλό μου συνέχεια ποτέ θα συνεχίσω το υπόλοιπο...και σήμερα το πρωί, μονορουφι... Και μάλλον θα το ξαναδιαβασω στο καπάκι...
Είναι προκλητική όπως λες... Όπως επίσης ήθελα πιο ζουμί... Είναι λες και σαν μια ξεπέτα τα βρίσκουν και ξανά βρίζουν και τα ξανά βρίσκουν.... Όπως και να έχει.... Επειδή δεν σοκάρομαι εύκολα, θέλω να διαβάσω και την συνέχεια της να δώ που θα καταλήξει...
Απορία: τι αλλα παρόμοιου στυλ βιβλία προτείνεις;;

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Julia θεωρώ ότι είναι εντελώς επιφανειακός ο έρωτάς τους. Δεν τους αφήνει χώρο να αναπνεύσουν και να υπάρχει μια λογική στο ότι αναπτύσσουν κι άλλα αισθήματα μεταξύ τους!
Παρ' όλα ταύτα κι εγώ θα διαβάσω τα επόμενα γιατί όπως είπα, δεν βαρέθηκα!
Σύγχρονα τέτοια μυθιστορήματα δε νομίζω να βρεις, τουλάχιστον στα ελληνικά.
Θα πρέπει να πας πιο πίσω σε "Τροπικό Αιγόκερου & Καρκίνου", ιστορίες του Μαζόχ κλπ.

alexia είπε...

Μπέρδεμα η κατάσταση και δεν σε βλέπω καθόλου ενθουσιασμένη!
Εγώ σήμερα τελείωσα τις 50 αποχρώσεις και δεν ξετρελάθηκα.. ούτε σοκαρίστηκα αλλά ένα είναι σίγουρο..το βιβλίο με απορρόφησε εντελώς (εξού και έχασα επεισόδια σε τόσες αναρτήσεις!) και επηρέασε την διάθεση μου! (καταλαβαίνεις τι εννοώ)
τώρα για το γυμνή τι να πώ εγώ έχω μια αδυναμία στην πρωτοτυπία και μια ευαισθησία στην αντιγραφή..υποψιάζομαι πως θα ξενερώσω.. τι λες??

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Αλεξάκι το "Fifty" είναι καλύτερο οπότε αν δεν σε ενθουσίασε αυτό, δε νομίζω να το πετύχει η "Γυμνή"! Σίγουρα θα σου ανεβάσει το ανήθικο στα ύψη και θα σε φτιάξει αν θες ωστόσο, υστερεί σε πολλά επίπεδα. Δεν με ενθουσίασε ωστόσο, δεν θα έλεγα ότι έχασα και τον χρόνο μου μαζί του!
Αχ... άσε... εγώ, ειδικά τις τελευταίες μέρες, έχω πήξει ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ!!! Δεν προλαβαίνω ούτε να αναπνεύσω! :/

Ανώνυμος είπε...

Γεια σας! Δεν έχω διαβάσει το 50 shades of grey... Μόλις όμως τελείωσα το Γυμνη μπροστά σου! Μου άρεσε! Τολμηρή και ανοιχτή η συγγραφέας! Δεν ξέρω κατά πόσο αντιγράφει το 50 όμως αφου το λέτε εσείς το πιστεύω... Όμως η συγγραφέας καταφέρνει να εκπληρώσει το σκοπό της... Μέσα σε ένα κόσμο όπου αυτού του είδους οι "απολαύσεις" έχουν σκοπό να ικανοποιήσουν τις αντρικές φαντασιώσεις, η συγγραφέας δίνει την γυναικέια πλευρά! Μπορεί να μην εκφράζει όλες τις γυναίκες, καθώς όντως το προχωράει σε ένα λίγο διαφορετικό επίπεδο, όμως δείχνει να γνωρίζει τον τομέα που πάει να αγγίξει από την ουσιαστική του πλευρα! Κάτι το οποίο από τουλάχιστον από ότι έχω διαβάσει σε κριτικές δεν το καταφέρνει η συγγραφέας του 50! Όμως για αυτό θα πω περισσότερα όταν διαβάσω και το 50 για να πω την άποψη μου για εκείνο! Αυτές ήταν οι σκέψεις μου! Χάρηκα που τις μοιράστηκα μαζί σας!

alexia είπε...

με μπέρδεψες! θα δω.. ίσως έτσι για να έχω άποψη βρε παιδί μου να το διαβάσω και αυτό!
(μάλλον αφού διαβάσω μερικά νεανικά-πλατωνικά πρώτα για να με στανιάρει! χα, χα)

έπηξες ε? με τα βιβλία ή με άλλα πράγματα?

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Γεια σου φίλε Ανώνυμε!
Προσωπικά πιστεύω πως αν κάποιο από τα 2 βιβλία εμβαθύνει σε κάτι, αυτό είναι το "Fifty".
Η "Γυμνή" είναι μεν ένα ευχάριστο και εύκολο ανάγνωσμα, ακόμα και καλογραμμένο αν θες ωστόσο, δεν μου έδωσε τίποτα σε συναισθηματικό επίπεδο. Όλα είναι πολύ επιφανειακά και κάπου ανάμεσα στο sex και στο... sex, χάνεται η πραγματική ουσία.
Θα χαρώ πάντως να διαβάσεις και το άλλο έτσι ώστε να το συζητήσουμε εκ νέου! :)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Αλεξία μου να το διαβάσεις κάποια στιγμή. Έτσι ρε παιδί μου... για να ξεδώσεις! Χα, χα, χα...

Έχω πήξει με τα πάντα!!! Αλλά δεν πειράζει... είναι ευχάριστα τρεχάματα! ;)

Ανώνυμος είπε...

Γιώτα μου, η αλήθεια είναι ότι έχεις δίκιο στο γεγονός ότι πρέπει να διαβάσω και το 50 για να μπορέσω να έχω μια πιο σωστή άποψη για αυτό θα επιστρέψω τότε για να το συζητήσουμε εκ νέου!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Θα σε περιμένω με μεγάλη χαρά και περιέργεια! :D

Σοφια είπε...

Εγω διαβασα πρωτα το γυμνη μπροστα σου και επειτα τις πενηντα αποχρωσεις του γκρι....το πρωτο μου πηρε 13 ωρες το δευτερο μια μερα. Μπορω λοιπον να πω οτι για μενα κερδισε το γυμνη μπροστα σου στον πρωτο γυρο. Είναι πιο καλογραμμένο , πιο προσιτο... Οι αποχρωσεις ηταν σκληρες και πιο αστειες σε καποια σημεια. Δλ στο σημειο που του λεει "θα μου κανεις ερωτα" και της απανταει "δεν κανω ερωτα. Γαμαω αγρια" ε οκ...Επισης πολυ σαδομαζο. -που οκ δεν ειχα προβλημα αλλα λιγο με ξενερωσε-.Στο γυμνη μπροστα σου οι ηρωες εχουν 2 "βαριες" ιστοριες πισω τους...υποφερουν και οι 2. Στις αποχρωσεις ειναι μια παρθενα και ενας μαζοχιστης..οκ εξελισσεται καλυτερα διαβαζοντας...δεχεται τα περισσοτερα κτλ κτλ αλλα το τελος?? γτ ετσι? εστω στο γυμνη μπροστα σου τελειωνει ομορφα...ανυπομονω για τις συνεχειες και των 2. ωστοσο ξανα λεω πως για μενα πρωτο ειναι το γυμνη μπροστα σου ως πιο ρομαντικο και πιο για ολα τα γουτσα...ποια δεν θα ηθελε τον Γκίντεον??? πολλες ομως σιγουρα δεν θα ηθελαν τον Κρίστιαν... :/

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Σοφία διαφωνώ! :P
H "Γυμνή", για μένα πάντα, δεν έχει ίχνος ρομαντισμού. Το κάνουν σαν τα κουνέλια και η σχέση τους δεν έχει καθόλου τον χρόνο που χρειάζονται κάποια συναισθήματα για να αναπτυχθούν.
Το γαμάω άγρια, το προτιμώ προσωπικά από το να γυρίσει τη 2η φορά που με βλέπει και να μου λέει τι πρέπει να κάνει για να με γαμήσει!
(καλά... συζήτηση επιπέδου... χα, χα, χα... ντροπή μας)
Αν σου αρέσουν οι χαρούμενες εξελίξεις και τα happy end ok, δεν έχω αντίρρηση αλλά εγώ, ειδικά σε σειρές, προτιμώ την τακτική αυτή που ακολουθούν οι αποχρώσεις. Νομίζω ότι γενικά τα βιβλία με μη τέλειο τέλος είναι και αυτά που σου μένουν τελικά.
Και ναι, η "Γυμνή" είναι πιο καλογραμμένη, ως προς την χρήση της γλώσσας αλλά, δεν παύουν ως ιδέα να είναι αντιγραφή των "Πενήντα Αποχρώσεων" στο 100% και μάλιστα, με λιγότερο ενδιαφέρουσα πλοκή.
Ή τσακώνονται, η Εύα φεύγει και την κυνηγάει από πίσω ή το κάνουν σαν κουνέλια. Προσωπικά δεν το καταλαβαίνω... το διάβασα ευχάριστα αλλά ως εκεί.
Άσε που η μεγάλη μου ένταση έχει να κάνει με το πόσο ξεπεταγμένη είναι η κακοποιημένη κατά τ' άλλα Εύα. Απλά δεν στέκει!

Ifigenia είπε...

Δεν έχω διαβάσει το "Γυμνή" αλλά έχω διαβάσει το 50, το οποίο δεν μπορώ να πω ότι με ξετρέλανε, όπως είπα και στο σχετικό ποστ.

Το αστείο είναι ότι - δεν έχω ιδέα πώς - οι εκδόσεις μου έστειλαν στο mail μου το πρώτο κεφάλαιο σε ηλεκτρονική μορφή και το διάβασα. Το πού βρήκαν το mail μου και το έστειλαν μη ρωτάτε, ιδέα δεν έχω!! Και να πω ότι επισκέφτηκα καμιά φορά τη σελίδα τους και το άφησα, αποκλείεται γιατί τις εκδόσεις δεν τις έχω ξανακούσει στη ζωή μου!!

Τελοσπάντων...αυτό που θέλω να πω, είναι ότι από το πρώτο και μόνο κεφάλαιο φαίνεται η τρομερή ομοιότητα με το 50. Προσωπικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μια συγγραφέας θα καθότανε να γράψει κάτι τόσο ίδιο με κάτι άλλο, όσο και να της άρεσε το στόρυ! Για μένα αυτό ρίχνει την ίδια...σαν να μου λέει ότι δεν έχω κάποια καινούρια ιδέα και είπα να πάρω μια ιστορία με επιτυχία, να την αλλάξω στο 1% της και να γράψω μια καινούρια! Δε μου κτυπάει ωραία...το ξέρω και το καταλαβαίνω ότι δεν υπάρχει παρθενογένεση, αλλά αυτό ακουμπάει άλλο επίπεδο και το μυαλό μου αρνείται να το διαβάσει...
Δεν είχα καθόλου σκοπό να το διαβάσω εξαρχής, αλλά διαβάζοντας τα σχόλια εδώ, αν υπήρχε και η παραμικρή πιθανότητα να το κάνω, τώρα δεν υπάρχει! Ίσως στο πολυυυυυ μέλλον να το ξανασκεφτώ!

Και επίσης το γεγονός ότι προσπαθεί να είναι επίτηδες προκλητική, επίσης με ξενίζει! "Σοκάρομαι" με τέτοιο λεξιλόγιο με την έννοια ότι δε μου αρέσει, αλλά σε βιβλίο που έχει τέτοιο περιεχόμενο, δε με ενοχλεί (δε με ενόχλησε στο 50) μιας και είναι 'απαραίτητο'. Αλλά άμα το κάνει επίτηδες για να προκαλέσει, με ενοχλεί! Άλλος ένας λόγος που με κάνει να τραβάω πίσω...

Ifigenia είπε...

Hey! Άσχετο αλλά είπα να δοκιμάσω να ενωθώ με το google...νομίζω τα κατάφερα αλλά δεν έχω ιδέα αν έχω και blog τώρα!!! LOL :D

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ιφιγενειάκι, αν είσαι εγγεγραμένη στα newsletters του Ψυχογιού, μην εκπλήσσεσαι που σε βρήκαν! Οι εκδόσεις Τουλίπα είναι θυγατρική του Ψυχογιού που προφανώς δεν είναι θα κυκλοφορήσει ένα τολμηρό βιβλίο με το σήμα του πάνω.

Τα είπα ήδη πολλές φορές αλλά να το πω άλλη μία. Το βιβλίο είναι καθαρή αντιγραφή. Είπαμε, δεν υπάρχει παρθενογέννεση αλλά αυτό είναι πια...

Δεν έχεις blog βρε. Blogger έχει και αυτό σημαίνει ότι απλά έχεις λογαριασμό και μπορείς πλέον να ενημερώνεσαι για τις απαντήσεις και να παρακολουθείς πιο εύκολα! ;)
Αν κολλήσεις κάπου πες μου, ξέρεις εσύ!

Ifigenia είπε...

Εμ πες το βρε! Γι'αυτό με βρήκαν!!! Κι έσπαγα το κεφάλι μου να καταλάβω πώς έγινε αυτό! LOL
Αλλά τι εννοείς? Ότι ο Ψυχογιός ο ίδιος δεν θα ήθελα να εκδόσει ένα τολμηρό βιβλίο? Γιατί?

Χα χα! Το αστείο με το βιβλίο ξέρεις ποιο είναι!? Ότι είχα διαβάσει πρώτα αυτό, το πρώτο κεφάλαιο και μετά από 2 μήνες περίπου διάβασα το Fifty! Και διαβάζοντάς το όλο έλεγα ότι κάπου το είχα ξαναδιαβάσει αυτό το σκηνικό στην αρχή και δεν μπορούσα να θυμηθώ πού!? :P Τώρα μου λύθηκε η απορία!

Για να δεις πόσο άσχετη είμαι! :D Την ερωτησούλα που είχα στην έστειλα...αν ξέρεις και μπορείς να βοηθήσεις έχει καλώς, αν όχι δε χάθηκε κι ο κόσμος! :)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ιφιγένεια προφανώς θεώρησαν ότι ήταν πολύ τολμηρό για το προφίλ του εκδοτικού. Τι να πω... λες και δεν θα μαθαίναμε ποιου είναι! :/

Χα, χα, χα... έλα μωρέ... μικρές είναι οι ομοιότητες! LOL!!!

Θα σου απαντήσω στο mail άμεσα κοριτσάκι μου! :)

irini είπε...

Εμενα πραγματικα δεν με νοιαζει καθολου αν η γραφη της ειναι καλυτερη απο της James...οι χαρακτηρες της ειναι εντελως επιφανειακοι..Ο Γκιντεον ειναι μια αντιγραφη του Γκρευ..υπαρχουν μαλιστα εκφρασεις του Γκρευ που απλα εγιναν "αντιγραφη" κ "επικολληση" πανω στον Γκιντεον.
Η Ευα υποτιθεται οτι ειναι μια κοπελα η οποια βιωσε μια πολυ τραυματικη εμπειρια σε νεαρη ηλικια,παρολα αυτα με το που γνωριζει τον Γκιντεον ειναι εντελως απελευθερωμενη κ ετοιμη για ολα.απλα δεν κολλαει...
Μου φανηκε οτι η Ντει στην προσπαθεια της να φτιαξει μια ιστορια αναλογης ανταποκρισης του fifty προχωρησε πολυ βιαστικα τα γεγονοτα εδωσε ιδιαιτερη βαρυτητα στο σεξ κ αφησε απ εξω το συναισθηματικο κομματι.

Θα συμφωνησω απολυτα με το σχολιο της Jokastia παραπανω,με καλυψε πληρως!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ειρηνάκι... τώρα που διαβάζω το 2ο, διαπιστώνω ακόμα περισσότερο πόσο μεγάλη αντιγραφή είναι! Πω... έλεος!!!
Όσο για τα σχόλιά σου, νομίζω ότι με κάλυψες πλήρως και το ότι το συζητήσαμε εκτενώς στο τηλέφωνο... :P

irini είπε...

Γιωτα,

Κατ εμε,Fifty κ παλι Fifty!!
O κος Γκρευ δεν αντιγραφεται!! ;-)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ειρηνάκι, αυτό να λέγεται! Αχ...

Ifigenia είπε...

Χμμ...μάλλον έτσι θα το είδαν αλλά δεν μπορώ να το καταλάβω! Όπως λες κι εσύ, λες και δε θα μαθαίναμε (να'σαι καλά δηλαδή που μας το είπες γιατί εγώ...μαύρα μεσάνυχτα! LOL)

Όπως είπα δε θα το διαβάσω...έχω τόσα άλλα να περιμένουν! Να μου λείπει η "αντιγραφή/επικόλληση" όπως λέτε! :D

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Πάντως Ιφιγένεια, για την ιστορία, το 2ο είναι πολύ καλύτερο και έχει αρκετό ενδιαφέρον και σαν stoty. Μπορείς να δεις και το ανάλογο post για να καταλάβεις! ;)

Ifigenia είπε...

Χμμ...δεν έχω φτάσει ακόμη στο συγκεκριμένο post αλλά και πάλι, δε νομίζω να μπει στις άμεσες προτεραιότητές μου...Θα μείνω με τον κ.Γκρέυ! :D

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ε, ναι βρε Ιφιγένεια... δεν τίθεται καν θέμα! :P

irini είπε...

Ιφιγενεια το fifty ειναι...το fifty!!!οποιαδηποτε συγκριση για μενα ειναι απλα αδιανοητη...χα χα
Αλλα το 2ο απο γυμνη ειναι ωραιο πιστευω αξιζει μια ευκαιρια!!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Έτσι ακριβώς Ειρήνη! ;)

Ifigenia είπε...

Νομίζω ότι συμφωνώ Ειρήνη μου! Γενικά δε μου αρέσουν οι αντιγραφές και αυτός είναι ο κύριος λόγος που δεν θέλω να διαβάσω αυτή τη σειρά!

Έχεις δίκιο για το δεύτερο! Από την ανάρτηση φαίνεται να είναι πιο καλό, αλλά και πάλι δε θα έβαζα τη σειρά στις προτεραιότητές μου! Την έχω στο πολύ πίσω μέρος του μυαλού μου...ίσως στο μέλλον αν και προς το όχι κλίνω! ;)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Ιφιγένεια... θα την διαβάσεις! Έστω και από περιέργεια! :P

irini είπε...

Ιφιγενεια,
θα συμφωνησω με την Γιωτα!
Σηγουρα δεν ειναι απο τα τοπ βιβλια στις προτεραιοτητες αλλα το 2ο ειναι σηγουρα πολυ καλυτερο,οποτε πρεπει να του δωσεις μια ευκαιρια!

Meni Petrou είπε...

Έχω διαβάσει και εγώ και τα τρία βιβλία του Γκρέυ και μόλις τελείωσα τα δύο της σίλβια ντευ.. ναι θα συμφωνήσω πως βασίζεται στις 50 αποχρώσεις, αλλά δεν μπορεί με τίποτα να βγάλει την τρυφερότητα του Γκρέυ στο πρόσωπο του Κρος..τουλάχιστον μέχρι στιγμής, στο επόμενο δεν ξέρω αν θα το κάνει..επίσης να αναφέρω πως το βιβλίο 80 μέρες κίτρινο που ο εκδοτικός οίκος αναφέρει στο εξώφυλλο του "αν σας άρεσαν οι 50 αποχρώσεις του γκρι,σίγουρα θα σας αρέσει και αυτό ", το θεωρώ άκυρο , αφού το βιβλίο μόνο Μαρκήσιο ντε Σαντ θυμίζει και τίποτα άλλο..

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Meni Petrou σίγουρα ο Κρίστιαν και ο Γκίντεον, δεν μπορούν να συγκριθούν. Ωστόσο, αναγνωρίζω το ότι το 2ο βιβλίο της Day, είναι μακράν καλύτερο από το 1ο.
Για το "80 ημέρες κίτρινο" πρέπει να συμφωνήσω, υπάρχει και η άποψή μου, μπορείς να την δεις! ;)

Meni Petrou είπε...

γιατί δεν μπορώ να βρω την άποψή σου για τις 80 μέρες κίτρινο ? Δεν είναι αναρτημένο , έτσι δεν είναι ?

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Meni, μπορείς να την βρεις εδώ:

http://culture21century.blogspot.gr/2012/11/blog-post_30.html

:)

Virginia P. είπε...

Το fifty μου αρεσε περισσοτερο,διαβασα και τα 3 βιβλια,αν και το crossfire μου αρεσε επισης,περιμένω το τριτο,θα ..ετρεχα αμέσως ωστε να παρω της ιδιας φιλοσοφιας και γραφης βιβλια με το fifty,ειναι ιδιαιτερα και συναρπαστικα..το 80 μερες κιτρινο, αδιαφορο και καμια σχεση με τα προηγουμενα,διαβαζω τωρα το Γλυκια καταστροφη της Mcguire, θα σας ενημερωσω,προς το παρον,πολυ flat,χωρις καποιο σασπενς..εστω ερωτικου περιεχομενου...δυστυχως στην συγχρονη ερωτικη λογοτεχνια δεν βρισκω αντιστοιχα..στην αγγλικη γλωσσα εχετε καποια να μου προτείνετε?

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Virginia το "Fifty" είναι συλονικά καλύτερο από τη "Γυμνή" ωστόσο, το 2ο βιβλίο της σειράς, είναι πολύ καλύτερο.
Το "Ογδόντα Ημέρες", για το θέμα που πραγματεύεται, και που είναι λίγο πιο σκληρό αν θες, είναι πολύ καλό!
Τη "Γλυκιά Καταστροφή" τη λάτρεψα αλλά, δεν είναι στην κατηγορία της ερωτικής αλλά, της νεανικής-αισθηματικής λογοτεχνίας οπότε, μην περιμένεις ακρότητες!
Δεν ξέρω τι ακριβώς ψάχνεις... υπάρχουν πολλά στα Αγγλικά αλλά, λίγα είναι που αξίζουν! Για δώσε μου ένα στίγμα!

Virginia P. είπε...

Eυχαριστώ για τα σχόλια,αγαπητή Γιώτα,για να είμαι ειλικρινής,μου άρεσε παρα πολύ το fifty, περισσότερο απο όλα,με δεύτερο το γυμνή,εμπειρία αναζωογονητική..Οπότε..ουφ..δεν συμβιβάζομαι με τίποτα λιγότερο,στην πλοκή,στους ερωτικούς τολμηρούς δυνατούς διαλόγους,στην εικονοποίηση της γραφής,στο διάχυτο συναίσθημα,στο απρόβλεπτο,στη γλυκιά γεύση που σου αφήνει τελειώνοντας το κάθε βιβλίο..ναι με ενδιαφέρει η σύγχρονη ξένη ερωτική λογοτεχνία, αλλά οχι Μαζόχ ή Ρεάζ και έργα του 18ου αιώνα,χωρίς να υποτιμώ κανένα απο τα παραπάνω,όμως δεν ψάχνω αυτό σε αυτή τη φάση,θα προτιμούσα ελληνικά αλλά δεν νομίζω να έχουμε, περιμένω διαφώτιση..ευχαριστώ και πάλι

Virginia P. είπε...

...Aφού να φανταστείς..ξαναδιαβάζω φτου κι απ΄την αρχή την τριλογία fifty και τα δύο βιβλία crossfire..xaxa,και διαβάζονται και γρήγορα..

Virginia P. είπε...

Και κάτι τελευταίο,όπως σημειώνει και η Day, αυτό που ψάχνω είναι erotic romance, οχι erotica,στο σάιτ της τα διευκρινίζει πολύ ξεκάθαρα,ευχαριστώ κ πάλι

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Virginia καταλαβαίνω τι ψάχνεις και σίγουρα μπορώ να πω ότι, από Έλληνες συγγραφείς, δεν πρόκειται να βρεις κάτι ανάλογο.
Σκέψου ότι το δικό μου βιβλίο, πριν τελικά εκδοθεί, είχε φάει απόρριψη γιατί το είχαν βρει πολύ τολμηρό ενώ δεν είναι! :/
Τελοσπάντων... τι να πεις!

Πολύ καλό είναι το "If I were you" και το "On Dumbling Street". Το 2ο αναμένεται από εκδόσεις Πατάκη! ;)

Virginia P. είπε...

Αγαπητη Γιωτα,περιμένω το βιβλίο σου αύριο που είμαι σίγουρη οτι θα απολαύσω και θα κοιτάξω τα ξενόγλωσσα που μου πρότεινες,ευχαριστω,καλή χρονιά!

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Virginia μου, θα περιμένω τις εντυπώσεις σου, πως και πως! :)
Καλή χρονιά, αν δεν μιλήσουμε ξανά νωρίτερα, με υγεία, αγάπη και πολλά-πολλά χαμόγελα! <3

Sof είπε...

Κρίστιαν-Γκίντεον 1-0

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Sof totally agreed!!!