Ads 468x60px

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 27, 2013

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ CHAT;

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Η Άμπι και ο Λουκ κάνουν chat στο διαδίκτυο. Δεν έχουν συναντηθεί ποτέ. Αλλά θα συναντηθούν. Σύντομα.
Όταν η Άμπι συναντά τον Λουκ στο διαδίκτυο, δεν πιστεύει πόσο τυχερή είναι. Ο Λουκ είναι καλός, αστείος, την ακούει και θεωρεί ότι είναι όμορφη. Ζηλεύει τα άλλα αγόρια στη ζωή της, κι αυτό είναι τόσο χαριτωμένο. Χωρίς τον Λουκ, η Άμπι δεν ξέρει πώς θα τα βγάλει πέρα αυτόν τον πρώτο χρόνο στο λύκειο.
Η κολλητή της Φέιθ και η μαμά της της λένε ότι πρέπει να προσπαθήσει να κάνει παρέες και να διασκεδάζει αλλά η Άμπι δεν τις ακούει. Ξέρει ότι δεν πρέπει να μιλάει με αγνώστους στο διαδίκτυο. Αλλά ο Λουκ δεν είναι τυχαίος και δεν είναι ξένος και την αγαπάει.
Και τι έγινε αν δε βγαίνει πια με τους φίλους της και οι βαθμοί της πέφτουν; Το μόνο που χρειάζεται είναι ο Λουκ. Ο Λουκ είναι το μυστικό της κι αυτή το δικό του. Έτσι, όταν της προτείνει να συναντηθούν προσωπικά, η Άμπι συμφωνεί. Και στη συνέχεια εξαφανίζεται. Χωρίς κανένα ίχνος. Και όλοι πρέπει να ενώσουν τα κομμάτια του παζλ γιατί αλλιώς δε θα ξαναδούν ποτέ πια την Άμπι.

Προσωπική άποψη:
Δεν γνωρίζω αν έχουν γραφτεί και άλλα μυθιστορήματα με κεντρικό άξονα, την παραπλάνηση και την κακοποίηση ανηλίκων στο διαδίκτυο όμως, το "Θέλεις Να Κάνουμε Chat;", είναι το πρώτο βιβλίο σχετικής θεματολογίας που έπεσε ποτέ στα χέρια μου και ειλικρινά, με έκανε να ανατριχιάσω και μέσω της απλότητας και της αμεσότητας της γραφής του, να καθηλωθώ από την πρώτη, μέχρι και την τελευταία σελίδα. Μπορεί το συγκεκριμένο πρόβλημα να είναι στις μέρες μας πιο επίκαιρο από ποτέ, να ακούμε δεκάδες ιστορίες στην τηλεόραση, σαν κι αυτή που το βιβλίο πραγματεύεται, όμως είναι πραγματικά ανατριχιαστικό να το βιώνεις βήμα-βήμα και όχι απλά, ως μια γενική εικόνα της όλης κατάστασης. Και το παράδοξο είναι πως σήμερα, που υπάρχει περισσότερη ενημέρωση από ποτέ άλλοτε, τόσα περισσότερα είναι και τα κρούσματα ανάλογων περιπτώσεων και τελικά όλο αυτό, γεννά ένα μεγάλο ερώτημα. Φταίνε τα παιδιά που είναι αφελή ή οι γονείς και διάφοροι φορείς;

Η Άμπι είναι ένα 14χρονο κορίτσι που ξεκινώντας το Λύκειο, αντιμετωπίζει τα προβλήματα και τις ανασφάλειες που αυτή η αλλαγή φέρει στη ζωή της, όπως τόσα και τόσα παιδιά. Βλέπει την καθημερινότητά της να αλλάζει, την καλύτερή της φίλη, Φέιθ, να απομακρύνεται και να ασχολείται και με άλλα πράγματα πέραν της φιλίας τους και σε συνδυασμό με τις υψηλές απαιτήσεις που έχουν από εκείνην, οι απόμακροι γονείς της, αναστατώνεται και αισθάνεται πιο μόνη από ποτέ. Διέξοδο από αυτά της τα προβλήματα βρίσκει μέσω του ChezTeen.com, ενός διαδικτυακού κόμβου για εφήβους στον οποίο τελικά, δεν συχνάζουν μόνο παιδιά της ηλικίας της. Εκεί είναι που γνωρίζει τον Λουκ, έναν 27χρονο που δείχνει να την καταλαβαίνει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο και που σταδιακά, καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της και να την πείσει πως την αγαπάει και την νοιάζεται, πως είναι το αγόρι της, πως είναι σημαντική για εκείνον και τίποτα άλλο δεν έχει σημασία. Έτσι, ένα ερωτικό παιχνίδι ξεκινά ανάμεσά τους και η Άμπι δεν αργεί να του ανοιχτεί, ακόμα και να του στείλει γυμνές της φωτογραφίες και η κατάσταση, δεν αργεί να ξεφύγει με εκείνη, να δέχεται να τον συναντήσει και να τον ακολουθήσει.

Διαβάζοντας την υπόθεση, πολλοί αναγνώστες θα μπείτε στην λογική του αστυνομικού μυθιστορήματος όμως η πραγματικότητα, είναι πολύ διαφορετική. Το βιβλίο, έχει καθαρά κοινωνικό περιεχόμενο και αυτό είναι ξεκάθαρο, από τις πρώτες κι όλας γραμμές. Η συγγραφέας, πολύ εύστοχα, επιλέγει την πρωτοπρόσωπη αφήγηση θέλοντας να μας κάνει να ταυτιστούμε με την Άμπι, να μπούμε στο μυαλό και την καρδιά της, να κατανοήσουμε την ψυχοσύνθεσή της και τελικά, να μην την αντιμετωπίσουμε ως επικριτές ενήλικοι, να μην την κατηγορήσουμε για την αφέλεια και την ευπιστία της αλλά, να την δούμε όπως πραγματικά είναι. Ως ένα ανασφαλές κορίτσι που επιζητεί την προσοχή και την αγάπη των οικείων, την αναγνώριση του περίγυρού της, την κατανόηση και την στοργή που τόσο πολύ χρειάζεται, την ανάγκη να την αντιμετωπίσουν ως ένα ώριμο πλάσμα και όχι ως παιδί. Γιατί μπορεί η Άμπι να αφήνεται να παρασυρθεί από τον Λουκ και τις υποσχέσεις λατρείας του ωστόσο, δεν παύει να είναι το θύμα μιας μάστιγας που απειλεί τα παιδιά και τους έφηβους ολόκληρου του πλανήτη. Ναι, ευθύνεται για όσα θα αντιμετωπίσει όμως τελικά, μήπως το λάθος δεν είναι μόνο δικό της;

Η ιστορία χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο, παρακολουθούμε αποκλειστικά και μόνο την οπτική της Άμπι γύρω από την κατάσταση την οποία βιώνει και δεχόμαστε, μόνο τα δικά της συναισθήματα. Στο δεύτερο μέρος, η μορφή της αφήγησης δεν αλλάζει αλλά βλέπουμε την οπτική των ανθρώπων που αποτελούν το περιβάλλον της και πως ο καθένας από αυτούς, αντιμετωπίζει την φυγή της, ψάχνοντας να βρει τους λόγους που την οδήγησαν σε μια τέτοια, εξωφρενική απόφαση και κάνοντας μια βαθύτερη ενδοσκόπηση, να ανακαλύψουν, αν έχουν κι εκείνοι, κάποιο μερίδιο ευθύνης. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος, η αφήγηση μοιράζεται ανάμεσα στην Άμπι και τους οικείους της, με τον καθέναν από αυτούς να αντιμετωπίζει τα προβλήματα, που ως κατάλοιπα άφησε η περιπέτειά της. Ο τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας μας μεταφέρει τις αλλαγές μέσα σε μια οικογένεια, ακόμα και ανάμεσα σε φίλους, έπειτα από γεγονότα σαν αυτά που εκτυλίσσονται στο βιβλίο της, είναι συγκλονιστικός και μας κάνει να καταλάβουμε, πόσο βαθιά μπορεί να βρίσκεται η ρίζα ενός κακού και πόσο δύσκολο είναι να την ξεριζώσουμε αλλά, και να αντιμετωπίσουμε και να διαχειριστούμε, όλα όσα θα αφήσει πίσω της.

Αν υπάρχουν μυθιστορήματα που θα έπρεπε να διαβάσουν μικροί και μεγάλοι, σίγουρα το "Θέλεις Να Κάνουμε Chat;", ανήκει ανάμεσά τους. Η λογοτεχνία, δεν έχει ως μοναδικό της στόχο να ψυχαγωγήσει αλλά και να ενημερώσει και το συγκεκριμένο βιβλίο, το αποδεικνύει περίτρανα. Το σίγουρο είναι πως το βιβλίο, δεν θα σας αφήσει χώρο να αναπνεύσετε και θα διαβάζετε μανιωδώς, προκειμένου να φτάσετε στην τελευταία σελίδα ώστε να ανακαλύψετε μόνοι σας, ποια είναι η κατάληξη στην ιστορία της Άμπι. Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα, με δυνατές στιγμές, που χωρίς να χρησιμοποιεί φτηνά κόλπα εντυπωσιασμού, μέσα από τον ωμό ρεαλισμό και την απλότητα, περνάει το μήνυμα που θέλει ξεκάθαρα, χωρίς να χρειάζονται διευκρινίσεις. Ένα ταξίδι στην ψυχολογία των εφήβων σε μια εποχή που οι νέοι, χάνονται στις σελίδες του διαδικτύου και οι γονείς, βυθισμένοι στην καθημερινότητα, ή και την αφέλειά τους, δεν μπαίνουν στον κόπο να διερευνήσουν προκειμένου να διασφαλίσουν, τα ίδια τα παιδιά τους. Το "αυτό δεν θα συμβεί σε 'μένα", δυστυχώς, δεν υπάρχει και γι' αυτό, καλό θα ήταν ο καθένας από εμάς, να λαμβάνει τα μέτρα του.
Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Sarah Darer Littman
Μεταφραστής: Γαβριηλίδου Πετρούλα
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 400
ISBN: 978-960-496-580-9

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/20177/sara-ntarer-litman-theleis-na-kanoume-chat-ekdoseis-psuxogios

6 Σχόλια:

Χρύσα είπε...

Χμ...φαίνεται ενδιαφέρον!Αλλά δεν είναι σίγουρα πολύ νεανικό;

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Χρύσα δεν φαίνεται μόνο, είναι κι όλας! Και όχι, δεν θα το χαρακτήριζα νεανικό. Άλλωστε το μήνυμα που θέλει να περάσει, μας αφορά όλους!

Tonia είπε...

Λοιπόν Γιώτα μου δε θα πιστέψεις τί έγινε μ'αυτό το βιβλίο.
Το είχα ακούσει κάπου και είχα σκεφτεί να το κάνω δώρο στη 14χρονη βαφτιστήρα μου γιατί τελευταία
κάνει κάτι τρελές αναρτήσεις φωτογραφιών στο FB και μου είχε γυρίσει το μάτι.
Ωραίο δώρο λοιπόν λέω, και διδακτικό, και το αγοράζω.
Μια εβδομάδα μετά και ενώ δεν το έχω στείλει ακόμα βλέπω την ανάρτηση σου και
η παρουσίαση που κανεις μου κινεί, για μια ακόμα φορά,τρελά την περιέργεια.
Το ανοίγω λοιπόν να ρίξω μια ματιά και τρώω ενα κόλλημα που δεν περιγράφεται.
Πριν μιλήσω για το συγκλονιστικό θέμα του, θέλω λίγο να αναφερθώ στον τρόπο γραφής.
Η περιγραφή της πλοκής γίνεται με τόσο όμορφο τρόπο, που νομίζεις οτι είσαι και 'συ κάπου εκεί δίπλα και
παρακολουθείς την εξέλιξη της ιστορίας. Επίσης μου άρεσε πάρα πολύ που είδαμε την οπτική όλων των εμπλεκομένων και πώς ο καθένας απο αυτούς
αντμετώπισε το πρίν και το μετά.
Τώρα όσον αφορά το θέμα, τί να πρωτοπεί κανείς. Διαφωνώ πολύ με τη φράση στο οπισθόφυλλο "Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι
αληθινή".Ασφαλώς και ΕΙΝΑΙ αληθινή. Είναι η ιστορία όλων αυτών των εφήβων που διαβάζουμε καθημερινά σχεδόν πως εξαφανίστηκαν απο
το σπίτι τους, που αυτοκτόνησαν, που εισέβαλαν με όπλα στο προαύλιο του σχολείου και τόσα άλλα.
Και δε μιλάω μόνο για τα παδιά που έπεσαν θύματα σωματικού βιασμού, αλλά για όλα αυτά τα παιδιά που ακολουθούν τα
σκοτεινά μονοπάτια του διαδικτύου λόγο αποξένωσης απο την οικογένεια. Το σημαντικό δεν είναι να λες στο παιδί σου οτι το chat με αγνώστους είναι επικίνδυνο.
Αυτό υποτίθεται οτι το γνωρίζουν όλα τα παιδιά στις μέρες μας. Το σημαντικό είναι να μην φτάσει το παιδί στο σημείο να κάνει chat με αγνώστους,
γιατί κανείς απο το περιβάλον του δεν το καταλαβαίνει. Νομίζω πως η Άμπι είναι υπεύθυνη για τις πράξεις της, αλλά είναι μόνο 14 χρονών.
Κάποιος δεν έπρεπε να προσέξει όλες αυτές τις αλλαγές στη συμπριφορά της? Και φυσικά ο καποιός δε θα μπορούσε να είναι η συνομήλικη της Φέιθ, αλλά οι
ενήλικοι γονείς της.
Εν κατακλείδι και για να μη μακρηγορώ άλλο, αυτό το βιβλίο πρέπει να το διαβάσουμε ΟΛΟΙ, και να προβληματιστούμε, γιατί η Άμπι μπορεί αύριο να είναι
το παιδί μας, το ανήψι μας, το παιδί του φίλου μας.


Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Τόνια χαίρομαι που σου άρεσε το βιβλίο το βρίσκω μια πολύ καλή επιλογή για την ανιψιά σου, ειδικά αν το έχει παρακάνει όπως λες.
Βασικά, το διαδίκτυο δεν είναι ο Σατανάς και φυσικά, δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε στα παιδιά μας να το χρησιμοποιούνε. Άλλωστε βλέπεις ότι την έχουν πατήσει ακόμα και μεγάλοι άνθρωποι που υποτίθεται έχουν περισσότερο μυαλό να σκεφτούνε.
Προσωπικά πιστεύω ότι στα πάντα χρειάζεται μέτρο, προσοχή και έλεγχος. Αν ο γονιός είναι κοντά στο παιδί του, δεν θα του δώσει λόγους να παρασυρθεί αλλά ακόμα κι αν το κάνει, θα μπορέσει να εντοπίσει αμέσως τα σημάδια και να προλάβει καταστάσεις. Δεν φταίνε τα παιδιά... εμείς φταίμε που δεν είμαστε όσο κοντά τους χρειάζεται γι' αυτό και το βιβλίο είναι ιδανικό για κάθε ηλικία.

Ανώνυμος είπε...

Δεν κρύβω ότι το βιβλίο αυτό μ' εντυπωσίασε. Παρουσιάζει ένα πολύ σοβαρό θέμα με αφοπλιστική αμεσότητα και χωρίς να θυματοποιεί(χωρίς κλισέ δηλαδή) την νεαρή πρωταγωνίστρια . Επίσης, θα συμφωνήσω με προηγούμενο σχόλιο ότι είναι πολύ καλή η ιδέα της αφήγησης από όλα τα μέλη της οικογένειας και τους φίλους της κοπέλας καθώς φαίνονται πολλές οπτικές γωνίες. Όμως, δεν πιστεύω ότι είναι κατάλληλο για εφήβους 14 και 15 χρονών, καθώς η πλοκή περιέχει ως απαραίτητα στοιχεία της αρκετές ωμές σεξουαλικές σκηνές.
Βάγια

Γιώτα Παπαδημακοπούλου είπε...

@ Βάγια μου, ως προς το τελευταίο, θα διαφωνήσω και αυτό, για 2 λόγους!
1ον δεν θεωρώ ότι έχει κάποια ακραία περιγραφή. Όλα υπονοούνται, και αυτό είναι ίσως που λειτουργεί ακόμα πιο τρομακτικά για έναν έφηβο. Ο φόβος της άγνοιας των πλήρη συνεπειών.
2ον πίστεψέ με... τα 14χρονα και τα 15χρονα σήμερα, γνωρίζουν πράγματα που η πλειοψηφία των παιδιών στην αντίστοιχη ηλικία πριν 10-15 χρόνια, ούτε καν τα σκεφτόταν ως ιδέα.