...

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 28, 2013


Η αλήθεια είναι πως φέτος ο γιος μου, έχει πάει σε τόσες παραστάσεις με τον παιδικό σταθμό που κανονικά, θα έπρεπε να έχει σιχαθεί το θέατρο. Εκείνος αντιθέτως, και προς μεγάλη μου ικανοποίηση, γυρίζει κάθε φορά, από κάθε νέα παράσταση, όλο και πιο ενθουσιασμένος. Και μπορεί να μην έχω άποψη για τον "Μάικ τον Φασολάκη", μιας και δεν την παρακολούθησα, μπορώ να έχω όμως για τον "Μάγο Του Οζ" μια παράσταση την οποία και επέλεξα να παρακολουθήσουμε οικογενειακώς, όχι μόνο επειδή τυγχάνει να γνωρίζω έναν από τους συμμετέχοντες σε αυτήν αλλά, για να περάσουμε λίγο ποιοτικό και καλλιτεχνικό χρόνο, όλοι μαζί, σαν οικογένεια. Και το σίγουρο είναι πως, κανείς μας δεν το μετάνιωσε.


Η ΥΠΟΘΕΣΗ
Δε νομίζω πως χρειάζεται να πω πολλά για την υπόθεση του έργου αφού, το ομώνυμο μυθιστόρημα του L. Frank Baum, είναι από τα πιο διάσημα που υπάρχουν. Η μικρή Ντόροθι συνεπαίρνεται μαζί με ολόκληρο το σπίτι της, και τον σκύλο της, από ανεμοστρόβιλο και βρίσκεται σε μια μαγική χώρα. Εκεί θα γνωρίσει το σκιάχτρο, το δειλό λιοντάρι και τον τενεκεδένιο και μαζί θα πάρουν το μονοπάτι που οδηγεί στον περιβόητο μάγο του Οζ. Αυτός είναι ο μόνος που μπορεί να δείξει στην Ντόροθι τον δρόμο για πίσω κι ενώ η κακή μάγισσα της Δύσης έχει διαφορετική γνώμη.


ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ
- Πρώτα απ' όλα οι ηθοποιοί, που έχουν όλη την καλή διάθεση να διασκεδάσουν τα παιδιά και δίνουν όλο τους το είναι, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα, από τις πρώτες κι όλας στιγμές που πατάνε το πόδι τους στο σανίδι. Αν κάποιον θα λατρέψετε πάντως, αυτή είναι η Αμάντα Σοφιανοπούλου που υποδύεται το λιοντάρι και νομίζω πως όλα τα παιδιά, την ερωτεύονται.
- Τα σκηνικά και τα κοστούμια, είμαι ομολογουμένως εντυπωσιακά και ενθουσιάζουν, όχι μόνο τους μικρούς θεατές αλλά κι εμάς, τους μεγαλύτερους. Κακά τα ψέματα, το glamourous, πάντα μας ενθουσιάζει.
- Για τον ρόλο του Μάγου, έχει επιλεγεί αντί για ηθοποιός, επαγγελματίας ταχυδακτυλουργός. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να κάνει τα "μαγικά" του και να ενθουσιάζει τα παιδιά τα οποία, για όσο διαρκεί το show του, συμμετέχουν ενεργά.
- Η διασκευή του σεναρίου είναι πολύ καλή, εστιάζει στα σημαντικότερα στοιχεία του έργου κι έτσι, δεν αλλοιώνει την αξία και τα νοήματα που αυτό έχει σκοπό, πραγματικά να περάσει.
- Το θέατρο του "Ορφέα" βρίσκεται στο Κέντρο των Αθηνών και είναι εύκολα προσβάσιμο, με κάθε μέσο, είτε αυτό είναι ΜΕΤΡΟ, είτε λεωφορείο, είτε τρόλεϊ, κατ' επέκτασιν, δεν είναι απαραίτητο να πάρετε αυτοκίνητο και να μην ξέρετε, που να το παρκάρετε.


ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ
- Η ένταση της μουσικής είναι ορισμένες φορές τόσο υψηλή που ειδικά αν κάθεστε κοντά σε ηχεία, νομίζετε ότι θα ανατιναχτούν τα τύμπανά σας. Αν ειδικά έχετε πολύ μικρά παιδιά μαζί σας, τις συγκεκριμένες στιγμές, μπορεί να ταραχτούν και να φοβηθούν.
- Το θέατρο του "Ορφέα", μπορεί μεν να είναι ιστορικό όμως για να λέμε και του στραβού το δίκιο, πρέπει να γίνει μια κάποια συντήρηση στον χώρο.
- Αν έχετε πολύ μικρά ή πολύ μεγάλα παιδιά, δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να αποτελέσει ιδανική επιλογή. Τα πολύ μικρά παιδιά ίσως να μην κατανοήσουν τι θέλει το έργο να πει, τα πολύ μεγάλα από την άλλη, να το βρουν κάπως πεζό.


Αν τα παιδιά σας βρίσκονται σε ηλικία μεταξύ 4 και 13, νομίζω πως η συγκεκριμένη παράσταση, είναι μια εξαιρετική επιλογή και εκείνα τουλάχιστον, θα περάσουν καλά και θα διασκεδάσουν. Όσον αφορά εμένα, το ευχαριστήθηκα, σε αντίθεση με κάποιους άλλους γονείς που προφανώς, παρακολούθησαν μια παιδική παράσταση με ενήλικα και όχι ανήλικα κριτήρια.


Τα στοιχεία της παράστασης, είναι τα ακόλουθα:

Θέατρο "Ορφέας"
Πανεπιστημίου 38 και Ιπποκράτους, Κέντρο
Τηλ.: 2103604618
Παραστάσεις:
Πρωινή: Κυρ. 11 π.μ., 3 μ.μ.
Μεσημ: Σάβ. 3 μ.μ.
Εισ.: € 12.
Διάρκεια: 120'

Posted on Πέμπτη, Φεβρουαρίου 28, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 27, 2013

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Η Άμπι και ο Λουκ κάνουν chat στο διαδίκτυο. Δεν έχουν συναντηθεί ποτέ. Αλλά θα συναντηθούν. Σύντομα.
Όταν η Άμπι συναντά τον Λουκ στο διαδίκτυο, δεν πιστεύει πόσο τυχερή είναι. Ο Λουκ είναι καλός, αστείος, την ακούει και θεωρεί ότι είναι όμορφη. Ζηλεύει τα άλλα αγόρια στη ζωή της, κι αυτό είναι τόσο χαριτωμένο. Χωρίς τον Λουκ, η Άμπι δεν ξέρει πώς θα τα βγάλει πέρα αυτόν τον πρώτο χρόνο στο λύκειο.
Η κολλητή της Φέιθ και η μαμά της της λένε ότι πρέπει να προσπαθήσει να κάνει παρέες και να διασκεδάζει αλλά η Άμπι δεν τις ακούει. Ξέρει ότι δεν πρέπει να μιλάει με αγνώστους στο διαδίκτυο. Αλλά ο Λουκ δεν είναι τυχαίος και δεν είναι ξένος και την αγαπάει.
Και τι έγινε αν δε βγαίνει πια με τους φίλους της και οι βαθμοί της πέφτουν; Το μόνο που χρειάζεται είναι ο Λουκ. Ο Λουκ είναι το μυστικό της κι αυτή το δικό του. Έτσι, όταν της προτείνει να συναντηθούν προσωπικά, η Άμπι συμφωνεί. Και στη συνέχεια εξαφανίζεται. Χωρίς κανένα ίχνος. Και όλοι πρέπει να ενώσουν τα κομμάτια του παζλ γιατί αλλιώς δε θα ξαναδούν ποτέ πια την Άμπι.

Προσωπική άποψη:
Δεν γνωρίζω αν έχουν γραφτεί και άλλα μυθιστορήματα με κεντρικό άξονα, την παραπλάνηση και την κακοποίηση ανηλίκων στο διαδίκτυο όμως, το "Θέλεις Να Κάνουμε Chat;", είναι το πρώτο βιβλίο σχετικής θεματολογίας που έπεσε ποτέ στα χέρια μου και ειλικρινά, με έκανε να ανατριχιάσω και μέσω της απλότητας και της αμεσότητας της γραφής του, να καθηλωθώ από την πρώτη, μέχρι και την τελευταία σελίδα. Μπορεί το συγκεκριμένο πρόβλημα να είναι στις μέρες μας πιο επίκαιρο από ποτέ, να ακούμε δεκάδες ιστορίες στην τηλεόραση, σαν κι αυτή που το βιβλίο πραγματεύεται, όμως είναι πραγματικά ανατριχιαστικό να το βιώνεις βήμα-βήμα και όχι απλά, ως μια γενική εικόνα της όλης κατάστασης. Και το παράδοξο είναι πως σήμερα, που υπάρχει περισσότερη ενημέρωση από ποτέ άλλοτε, τόσα περισσότερα είναι και τα κρούσματα ανάλογων περιπτώσεων και τελικά όλο αυτό, γεννά ένα μεγάλο ερώτημα. Φταίνε τα παιδιά που είναι αφελή ή οι γονείς και διάφοροι φορείς;

Η Άμπι είναι ένα 14χρονο κορίτσι που ξεκινώντας το Λύκειο, αντιμετωπίζει τα προβλήματα και τις ανασφάλειες που αυτή η αλλαγή φέρει στη ζωή της, όπως τόσα και τόσα παιδιά. Βλέπει την καθημερινότητά της να αλλάζει, την καλύτερή της φίλη, Φέιθ, να απομακρύνεται και να ασχολείται και με άλλα πράγματα πέραν της φιλίας τους και σε συνδυασμό με τις υψηλές απαιτήσεις που έχουν από εκείνην, οι απόμακροι γονείς της, αναστατώνεται και αισθάνεται πιο μόνη από ποτέ. Διέξοδο από αυτά της τα προβλήματα βρίσκει μέσω του ChezTeen.com, ενός διαδικτυακού κόμβου για εφήβους στον οποίο τελικά, δεν συχνάζουν μόνο παιδιά της ηλικίας της. Εκεί είναι που γνωρίζει τον Λουκ, έναν 27χρονο που δείχνει να την καταλαβαίνει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο και που σταδιακά, καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της και να την πείσει πως την αγαπάει και την νοιάζεται, πως είναι το αγόρι της, πως είναι σημαντική για εκείνον και τίποτα άλλο δεν έχει σημασία. Έτσι, ένα ερωτικό παιχνίδι ξεκινά ανάμεσά τους και η Άμπι δεν αργεί να του ανοιχτεί, ακόμα και να του στείλει γυμνές της φωτογραφίες και η κατάσταση, δεν αργεί να ξεφύγει με εκείνη, να δέχεται να τον συναντήσει και να τον ακολουθήσει.

Διαβάζοντας την υπόθεση, πολλοί αναγνώστες θα μπείτε στην λογική του αστυνομικού μυθιστορήματος όμως η πραγματικότητα, είναι πολύ διαφορετική. Το βιβλίο, έχει καθαρά κοινωνικό περιεχόμενο και αυτό είναι ξεκάθαρο, από τις πρώτες κι όλας γραμμές. Η συγγραφέας, πολύ εύστοχα, επιλέγει την πρωτοπρόσωπη αφήγηση θέλοντας να μας κάνει να ταυτιστούμε με την Άμπι, να μπούμε στο μυαλό και την καρδιά της, να κατανοήσουμε την ψυχοσύνθεσή της και τελικά, να μην την αντιμετωπίσουμε ως επικριτές ενήλικοι, να μην την κατηγορήσουμε για την αφέλεια και την ευπιστία της αλλά, να την δούμε όπως πραγματικά είναι. Ως ένα ανασφαλές κορίτσι που επιζητεί την προσοχή και την αγάπη των οικείων, την αναγνώριση του περίγυρού της, την κατανόηση και την στοργή που τόσο πολύ χρειάζεται, την ανάγκη να την αντιμετωπίσουν ως ένα ώριμο πλάσμα και όχι ως παιδί. Γιατί μπορεί η Άμπι να αφήνεται να παρασυρθεί από τον Λουκ και τις υποσχέσεις λατρείας του ωστόσο, δεν παύει να είναι το θύμα μιας μάστιγας που απειλεί τα παιδιά και τους έφηβους ολόκληρου του πλανήτη. Ναι, ευθύνεται για όσα θα αντιμετωπίσει όμως τελικά, μήπως το λάθος δεν είναι μόνο δικό της;

Η ιστορία χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο, παρακολουθούμε αποκλειστικά και μόνο την οπτική της Άμπι γύρω από την κατάσταση την οποία βιώνει και δεχόμαστε, μόνο τα δικά της συναισθήματα. Στο δεύτερο μέρος, η μορφή της αφήγησης δεν αλλάζει αλλά βλέπουμε την οπτική των ανθρώπων που αποτελούν το περιβάλλον της και πως ο καθένας από αυτούς, αντιμετωπίζει την φυγή της, ψάχνοντας να βρει τους λόγους που την οδήγησαν σε μια τέτοια, εξωφρενική απόφαση και κάνοντας μια βαθύτερη ενδοσκόπηση, να ανακαλύψουν, αν έχουν κι εκείνοι, κάποιο μερίδιο ευθύνης. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος, η αφήγηση μοιράζεται ανάμεσα στην Άμπι και τους οικείους της, με τον καθέναν από αυτούς να αντιμετωπίζει τα προβλήματα, που ως κατάλοιπα άφησε η περιπέτειά της. Ο τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας μας μεταφέρει τις αλλαγές μέσα σε μια οικογένεια, ακόμα και ανάμεσα σε φίλους, έπειτα από γεγονότα σαν αυτά που εκτυλίσσονται στο βιβλίο της, είναι συγκλονιστικός και μας κάνει να καταλάβουμε, πόσο βαθιά μπορεί να βρίσκεται η ρίζα ενός κακού και πόσο δύσκολο είναι να την ξεριζώσουμε αλλά, και να αντιμετωπίσουμε και να διαχειριστούμε, όλα όσα θα αφήσει πίσω της.

Αν υπάρχουν μυθιστορήματα που θα έπρεπε να διαβάσουν μικροί και μεγάλοι, σίγουρα το "Θέλεις Να Κάνουμε Chat;", ανήκει ανάμεσά τους. Η λογοτεχνία, δεν έχει ως μοναδικό της στόχο να ψυχαγωγήσει αλλά και να ενημερώσει και το συγκεκριμένο βιβλίο, το αποδεικνύει περίτρανα. Το σίγουρο είναι πως το βιβλίο, δεν θα σας αφήσει χώρο να αναπνεύσετε και θα διαβάζετε μανιωδώς, προκειμένου να φτάσετε στην τελευταία σελίδα ώστε να ανακαλύψετε μόνοι σας, ποια είναι η κατάληξη στην ιστορία της Άμπι. Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα, με δυνατές στιγμές, που χωρίς να χρησιμοποιεί φτηνά κόλπα εντυπωσιασμού, μέσα από τον ωμό ρεαλισμό και την απλότητα, περνάει το μήνυμα που θέλει ξεκάθαρα, χωρίς να χρειάζονται διευκρινίσεις. Ένα ταξίδι στην ψυχολογία των εφήβων σε μια εποχή που οι νέοι, χάνονται στις σελίδες του διαδικτύου και οι γονείς, βυθισμένοι στην καθημερινότητα, ή και την αφέλειά τους, δεν μπαίνουν στον κόπο να διερευνήσουν προκειμένου να διασφαλίσουν, τα ίδια τα παιδιά τους. Το "αυτό δεν θα συμβεί σε 'μένα", δυστυχώς, δεν υπάρχει και γι' αυτό, καλό θα ήταν ο καθένας από εμάς, να λαμβάνει τα μέτρα του.
Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Sarah Darer Littman
Μεταφραστής: Γαβριηλίδου Πετρούλα
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 400
ISBN: 978-960-496-580-9

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/20177/sara-ntarer-litman-theleis-na-kanoume-chat-ekdoseis-psuxogios

Posted on Τετάρτη, Φεβρουαρίου 27, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

6 comments

Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2013

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Δυο ιδανικοί εραστές ψάχνουν ο ένας τον άλλο χωρίς ούτε οι ίδιοι να το συνειδητοποιούν, σε έναν κόσμο που αλλάζει, σε ένα χρόνο ρευστό, απροσδιόριστο.
Αλλά τους οδηγεί η αγωνία, η μανία της συνάντησης.
Η Αομάμε και ο Τένγκο ζουν παράλληλα, διασχίζοντας τον τόπο και το χρόνο, βαδίζοντας ανάποδα σε ημερολόγια και χάρτες και ρισκάροντας τα πάντα μέσα στο άκρως ποιητικό και επικίνδυνο σύμπαν του Μουρακάμι.
Μυστικές αδελφότητες, σέκτες, φαύλοι εξουσιαστές, αδίστακτοι δολοφόνοι, εκδικητές, μαύρες μαγικές ιστορίες, πρωτόγνωρες δίοδοι, αποκαλυπτικές ρωγμές, μια χρυσαλλίδα στα σύννεφα, ψυχεδέλεια και παράδοση, στοιχειωμένες μουσικές, νοσταλγία, μια ματιά στο φεγγάρι – ή στα φεγγάρια.
Στα δυο φεγγάρια του 1Q84, αυτής της Πόλης των γάτων.

Προσωπική άποψη:
Ο Haruki Murakami είναι ίσως ο δημοφιλέστερος Ιάπωνας λογοτέχνης των ημερών μας και τα βιβλία του γίνονται best-sellers, από την πρώτη κι όλας μέρα κυκλοφορίας τους καθώς, οι φανατικοί του αναγνώστες του, είναι αναρίθμητοι. Όμως και στη χώρα μας οι θαυμαστές του δεν είναι λίγοι και οι εκδοτικοί που διεκδικούν κάθε νέο του βιβλίο, δεν είναι ούτε ένας, ούτε δύο. Έτσι λοιπόν, έπεσαν κορμιά στη μάχη της απόκτησης του πιο πρόσφατου έργου του, της τριλογίας που ακούει στον τίτλο, "1Q84", τα δικαιώματα της οποία τελικά, απέκτησαν οι εκδόσεις Ψυχογιός προσφέροντας στο αναγνωστικό κοινό, fans του συγγραφέα και μη, μια νέα, φρέσκια λογοτεχνική εμπειρία, που από τον αινιγματικό και μόνο τίτλο της και το ιδιαίτερό εξώφυλλό της, σε προκαλεί να την αποκτήσει και να ανακαλύψεις, προς τα που ταξιδεύουν αυτή τη φορά οι σκέψεις του δημιουργού.

Η αφήγηση γίνεται σε δύο επίπεδα και εναλλάσσεται ανά κεφάλαιο, μοιράζοντας έτσι ισότιμα τον χρόνο ανάμεσα στους δύο βασικούς πρωταγωνιστές της ιστορίας. Από τη μία μεριά, συναντάμε την Αομάμε, μια νεαρή, δυναμική γυναίκα η οποία εκτελεί χρέη πληρωμένου δολοφόνου, με μια δόλου συμβατική μέθοδο, για λογαριασμό μιας ιδιαίτερης οργάνωσης με πολύ συγκεκριμένο σκοπό και ακόμα πιο συγκεκριμένο ηθικό κώδικα. Από την άλλη, συναντάμε τον Τένγκο, έναν νεαρό άντρα που εργάζεται ως καθηγητής μαθηματικών ενώ παράλληλα προσπαθεί να καταξιωθεί ως συγγραφέας, ψάχνοντας τρόπους να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ταλέντο του. Οι ζωές τους, εξελίσσονται παράλληλα... ή μήπως όχι; Οι ζωές τους, επηρεάζονται από διαφορετικούς παράγοντες που ως αποτέλεσμα, έχουν να καταλήγουν στο ίδιο σημείο... ή μήπως όχι; Αυτά τα ναι και τα όχι, είναι που κάνουν την ιστορία αυτή, τόσο ιδιαίτερη.

Βλέποντας για πρώτη φορά τον τίτλο "1Q84", μπαίνουμε στον πειρασμό να παρασυρθούμε από δαιμονολογίες και κρυπτογραφίες όμως η αλήθεια είναι ιδιαιτέρως απλή και αυτό το αντιλαμβανόμαστε από τις πρώτες σχεδόν στιγμές της ανάγνωσης. Στην πραγματικότητα ο τίτλος, δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα λογοπαίγνιο θα λέγαμε που κάνει ο συγγραφέας, ο οποίος και παιχνιδίζει με τον τίτλο του διάσημου μυθιστορήματος του George Orwell, "1984" καθώς και με το γράμμα Q που προφέρεται με τον ίδιο τρόπο, όπως ο αριθμός 9 στα Ιαπωνικά. Απλούστατο στην ανάλυση, ευφυέστατο στη σύλληψη καθώς, κανείς μη Ιάπωνας δεν κάνει απευθείας τον παραλληλισμό με αποτέλεσμα, να παρασύρεται από σκέψεις και προβληματισμούς που τον βυθίζουν αυτόματα και χωρίς προσπάθεια στην ιστορία, από την πρώτη κι όλας σελίδα η οποία, καθόλου τυχαία, μας μεταφέρει στο 1984, όχι όμως όπως εκείνο υπήρξε αλλά, σε μια πιο φουτουριστική του εκδοχή.

Ο Murakami, εντέχνως, δημιουργεί έναν κόσμο φανταστικό και την ίδια στιγμή, ρεαλιστικό. Δημιουργεί ένα σύμπλεγμα παράλληλων πραγματικοτήτων που άλλοτε μας μπερδεύει και άλλοτε, είναι τόσο ξεκάθαρο. Πώς όλα αυτά μπορούν να συνδυάζονται; Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα... Το μόνο που ξέρω είναι πως η ξεκάθαρη και πλούσια αφήγηση του συγγραφέα, η περιγραφικότητά του και η ανάλυσή του γύρω από τα θέματα που πραγματεύεται, είναι τόσο άρτια και μαγική, τόσο απόκοσμα γοητευτική που σε κάνει να ανατριχιάζεις και ακόμα κι αν δεν το θες, σε παρασύρει στα άδυτα ενός σύμπαντος μέσα στο οποίο κινείσαι, ψάχνοντας απελπισμένα να ανακαλύψεις την αλήθεια, τα μικρά εκείνα στοιχεία που θα ξεκαθαρίσουν που τελειώνει το φανταστικό και που ξεκινάει το πραγματικό, που θα αντιληφθείς που ο χρόνος σταματάει και που συνεχίζει, πως αντίθετες ζωές, τόσο στο χώρο όσο και στον χρόνο, μπορούν να συναντηθούν και ίσως, στο μέλλον, να βρουν έναν τρόπο να πορευτούν μαζί.

Δεν θέλω να πω περισσότερα, όχι μόνο για να μην σας αποκαλύψω πράγματα που θα καταστρέψουν την απόκοσμη μαγεία και την αλλόκοτη γοητεία που θα ασκήσει αναμφίβολα αυτό το βιβλίο πάνω σας αλλά γιατί θεωρώ πως πρέπει άμεσα, να διαβάσω και το δεύτερο βιβλίο, έτσι ώστε να έχω πλήρη εικόνα και ολοκληρωμένη, σχηματοποιημένη άποψη. Το πρώτο βιβλίο της τριλογίας, δεν είναι παρά μια μικρή γεύση γι' αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει και αυτό, σας το λέω από ένστικτο και είμαι βέβαιη πως δεν πέφτω έξω. Ο Murakami, χώρισε πολύ έξυπνα την ιστορία του σε τρεις τόμους με πρόθεση, να μας αφήσει με κομμένη την ανάσα, να μας κάνει να καρδιοχτυπάμε ακόμα κι αν δεν μπορούμε στην πραγματικότητα τον λόγο και χωρίς αμφιβολία, να διψάμε να ανακαλύψουμε την καλά κρυμμένη αλήθεια ανάμεσα στους κόσμους τους και στους χρόνους που τόσο επιδέξια, μας ταξιδεύει και μας περιπαίζει.
Βαθμολογία 8/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Haruki Murakami
Μεταφραστής: Αργυράκη Μαρία
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 480
ISBN: 978-960-496-654-7

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/20072/xarouki-mourakami-1q84-biblio-1-ekdoseis-psuxogios

Posted on Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2013


Στην ιστορία ανήκει πλέον η 85η απονομή των βραβείων Oscar, που πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα -με δικιά μας ώρα- ανέδειξε μεγάλο νικητή το "Argo" και κατά τ' άλλα η βραδιά εξελίχθηκε χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις. Οι νικητές αναλυτικά:

Καλύτερη Ταινία:
Argo
Django
Les Miserables
Zero Dark Thirty
Lincoln
Silver Linings Playbook
Life Of Pi
Amour
Beasts Of The Southern Wild

Καλύτερη Σκηνοθεσία:
Ang Lee - "Life Of Pi"
Michael Haneke - "Amour"
David O. Russell - "Silver Linings Playbook"
Steven Spielberg - "Lincoln"
Benh Zeitlin - "Beasts Of The Southern Wild"

Καλύτερος Α΄ Ανδρικός Ρόλος:
Daniel Day-Lewis - "Lincoln"
Bradley Cooper - "Silver Linings Playbook"
Hugh Jackman - "Les Miserables"
Joaquin Phoenix - "The Master"
Denzel Washington - "Flight"

Καλύτερος Α΄ Γυναικείος Ρόλος:
Jennifer Lawrence - "Silver Linings Playbook"
Jessica Chastain - "Zero Dark Thirty"
Emmanuelle Riva - "Amour"
Quvenzhane Wallis - "Beasts Of The Southern Wild"
Naomi Watts - "The Impossible"

Καλύτερος Β΄ Ανδρικός Ρόλος:
Christoph Waltz - "Django"
Alan Arkin - "Argo"
Robert De Niro - "Silver Linings Playbook"
Philip Seymour Hoffman - "The Master"
Tommy Lee Jones - "Lincoln"

Καλύτερος Β΄ Γυναικείος Ρόλος:
Anne Hathaway - "Les Miserables"
Amy Adams - "The Master"
Sally Field - "Lincoln"
Helen Hunt - "The Sessions"
Jacki Weaver - "Silver Linings Playbook"

Καλύτερο Αυθεντικό Σενάριο:
"Django" - Quentin Tarantino
"Amour" - Michael Haneke
"Flight" - John Gatins
"Moonrise Kingdom" - Wes Anderson & Roman Coppola
"Zero Dark Thirty" - Mark Boal

Καλύτερο Διασκευασμένο Σενάριο:
"Argo" - Chris Terrio
"Beasts Of The Southern Wild" - Lucy Alibar & Benh Zeitlin
"Life Of Pi" - David Magee
"Lincoln" - Tony Kushner
"Silver Linings Playbook" - David O. Russell

Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων:
Brave
Frankenweenie
ParaNorman
The Pirates! In An Adventure With Scientists!
Wreck-It Ralph

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους:
Searching For Sugar Man
5 Broken Cameras
The Gatekeepers
How To Survive A Plague
The Invisible War

Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία:
Amour (Αυστρία)
Rebelle (Καναδάς)
No (Χιλή)
A Royal Affair (Δανία)
Kon-Tiki (Νορβηγία)

Καλύτερη Φωτογραφία:
Life Of Pi
Anna Karenina
Django
Lincoln
Skyfall

Καλύτερη Μουσική:
"Life Of Pi" - Mychael Danna
"Anna Karenina" - Dario Marianelli
"Argo" - Alexandre Desplat
"Lincoln" - John Williams
"Skyfall" - Thomas Newman

Καλύτερο Αυθεντικό Τραγούδι:
"Skyfall" - Adele & Paul Epworth ("Skyfall")
"Chasing Ice" - J. Ralph ("Before My Time")
"Les Miserables" - Alain Boublil, Claude-Michel Schönberg & Herbert Kretzmer ("Suddenly")
"Life Of Pi" - Mychael Danna, &Bombay Jayshree ("Pi`s Lullaby")
"Ted" -  Walter Murphy &Seth MacFarlane ("Everybody Needs a Best Friend")

Καλύτερο Μοντάζ:
Argo
Django
Life Of Pi
Skyfall
Zero Dark Thirty

Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής:
Lincoln
Anna Karenina
The Hobbit: An Unexpected Journey
Les Miserables
Life Of Pi

Καλύτερα Κοστούμια:
Anna Karenina
Les Miserables
Lincoln
Mirror Mirror
Snow White And The Huntsman

Καλύτερο Μακιγιάζ/Κομμώσεις:
Les Miserables
The Hobbit: An Unexpected Journey
Hitchcock

Καλύτερος Ήχος:
Les Miserables
Argo
Life Of Pi
Skyfall
Lincoln

Καλύτερα Ηχητικά Εφέ:
Skyfall & Zero Dark Thirty
Argo
Django
Life Of Pi
Lincoln

Καλύτερα Ειδικά Εφέ:
Life Of Pi
The Avengers
The Hobbit: An Unexpected Journey
Prometheus
Snow White And The Huntsman

Posted on Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Κυριακή, Φεβρουαρίου 24, 2013


Είμαι σίγουρη ότι το εν λόγω post θα προκαλέσει αντιδράσεις γι' αυτό καλού-κακού, πάρτε ένα υπογλώσσιο πριν το διαβάσετε. Τα Χρυσά Βατόμουρα, ανακοίνωσαν για άλλη μια χρονιά τους νικητές τους, την παραμονή των βραβείων Oscars, όπως είθισται κάθε χρόνο, πλην της περσινής χρονιάς όπου δεν λειτούργησε. Οι νικητές αναλυτικά:

Χειρότερη Ταινία:
Breaking Dawn: Part 2
Battleship
That`s My Boy
A Thousand Words
The Oogieloves In The Big Balloon Adventure

Χειρότερη Πρώτη Αντρική Ερμηνεία:
Adam Sandler - "That`s My Boy"
Nicolas Cage - "Ghost Rider: Spirit Of Vengeance" & "Seeking Justice"
Eddie Murphy - "A Thousand Words"
Robert Pattinson - "Breaking Dawn: Part 2"
Tyler Perry - "Alex Cross" & "Good Deeds"

Χειρότερη Πρώτη Γυναικεία Ερμηνεία:
Kristen Stewart "Snow White And The Huntsman" & "Breaking Dawn: Part 2"
Katherine Heigl - "One For The Money"
Milla Jovovich - "Resident Evil: Retribution"
Tyler Perry - "Madea`s Witness Protection"
Barbra Streisand - "The Guilt Trip"

Χειρότερη Δεύτερη Αντρική Ερμηνεία:
Taylor Lautner - "Breaking Dawn: Part 2"
David Hasselhoff - "Piranha 3DD"
Liam Neeson - "Battleship" & Η Οργή των Τιτάνων)
Nick Swardson - "That`s My Boy"
Vanilla Ice - "That`s My Boy"

Χειρότερη Δεύτερη Γυναικεία Ερμηνεία:
Rihanna - "Battleship"
Jessica Biel - "Playing For Keeps" & "Total Recall"
Brooklyn Decker - "Battleship" & "What To Expect When You`Re Expecting"
Ashley Greene - "Breaking Dawn: Part 2"
Jennifer Lopez - "What To Expect When You`Re Expecting"

Χειρότερο Ζευγάρι:
Mackenzie Foy και Taylor Lautner - "Breaking Dawn: Part 2"
Οποιοιδήποτε δύο του «Jersey Shore» - "The Three Stooges"
Robert Pattinson και Kristen Stewart - "Breaking Dawn: Part 2"
Tyler Perry κι ο «drag» εαυτός του - "Madea`s Witness Protection"
Adam Sandler και είτε ο Leighton Meester, είτε ο Andy Samberg, είτε η Susan Sarandon - "That`s My Boy"

Χειρότερο Πρίκουελ/Ριμέικ/Κλοπή/Σίκουελ:
Breaking Dawn: Part 2
Ghost Rider: Spirit Of Vengeance
Madea`s Witness Protection
Piranha 3DD
Red Dawn

Χειρότερος Σκηνοθέτης:
Bill Condon - "Breaking Dawn: Part 2"
Sean Anders - "That`s My Boy"
Peter Berg - "Battleship"
Tyler Perry - "Good Deeds" & "Madea`s Witness Protection"
John Putch - "Atlas Shrugged: Part II"

Χειρότερο Σενάριο:
That`s My Boy
Battleship
A Thousand Words
Breaking Dawn: Part 2
Atlas Shrugged: Part II

Χειρότερο Συλλογικό Cast:
Άπαντες στο "Breaking Dawn: Part 2"
Άπαντες στο "Battleship"
Άπαντες στο "Madea`s Witness Protection"
Άπαντες στο "The Oogieloves In The Big Balloon Adventure"
Άπαντες στο "That`s My Boy"

Posted on Κυριακή, Φεβρουαρίου 24, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

41 comments

Σάββατο, Φεβρουαρίου 23, 2013


Το "Silver Linings Playbook" αναδείχθηκε ο μεγάλος νικητής των φετινών Film Independent Spirit Awards. Οι νικητές αναλυτικά:

BEST FEATURE:
Silver Linings Playbook
Beasts Of The Southern
Wild Bernie
Keep The Lights On
Moonrise Kingdom

BEST DIRECTOR:
David O. Russell - "Silver Linings Playbook"
Wes Anderson -" Moonrise Kingdom"
Julia Loktev - "The Loneliest Planet"
Ira Sachs - "Keep The Lights On"
Benh Zeitlin - "Beasts Of The Southern Wild"

BEST FIRST FEATURE:
Perks Of Being A Wallflower
Fill The Void
Gimme The Loot
Safety Not Guaranteed
Sound Of My Voice

JOHN CASSAVETES AWARD:
"Middle Of Nowhere" - Ava DuVernay
"Breakfast With Curtis" - Laura Colella
"Mosquita Y Mari" - Aurora Guerrero
"Starlet" - Sean Baker
"The Color Wheel" - Alex Ross Perry

BEST SCREENPLAY:
David O. Russell - "Silver Linings Playbook"
Wes Anderson & Roman Coppola - "Moonrise Kingdom"
Zoe Kazan - "Ruby Sparks"
Martin McDonagh - "Seven Psychopaths"
Ira Sachs & Mauricio Zacharias - "Keep The Lights On"

BEST FIRST SCREENPLAY:
Derek Connolly - "Safety Not Guaranteed"
Rama Burshtein - "Fill the Void"
Nicholas Jarecki - "Arbitrage"
Rashida Jones & Will McCormack - "Celeste And Jesse Forever"
Jonathan Lisecki - "Gayby"

BEST FEMALE LEAD:
Jennifer Lawrence - "Silver Linings Playbook"
Linda Cardellini - "Return"
Emayatzy Corinealdi - "Middle Of Nowhere"
Quvenzhane Wallis - "Beasts Of The Southern Wild"
Mary Elizabeth Winstead - "Smashed"

BEST MALE LEAD:
John Hawkes - "The Sessions"
Jack Black - "Bernie"
Bradley Cooper - "Silver Linings Playbook"
Thure Lindhardt - "Keep The Lights On"
Matthew McConaughey - "Killer Joe"
Wendell Pierce - "Four"

BEST SUPPORTING FEMALE:
Helen Hunt - "The Sessions"
Rosemarie DeWitt - "Your Sister’s Sister"
Ann Dowd - "Compliance"
Brit Marling - "Sound Of My Voice"
Lorraine Toussaint - "Middle Of Nowhere"

BEST SUPPORTING MALE:
Matthew McConaughey - "Magic Mike"
David Oyelowo - "Middle Of Nowhere"
Michael Pena - "End Of Watch"
Sam Rockwell - "Seven Psychopaths"
Bruce Willis - "Moonrise Kingdom"

BEST CINEMATOGRAPHY:
Beasts Of The Southern Wild
End Of Watch
Here
Moonrise Kingdom
Valley Of Saints

BEST DOCUMENTARY:
The Invisible War
The Central Park Five
How To Survive A Plague
Marina Abramovic: The Artist Is Present
The Waiting Room

BEST FOREIGN FILM:
Amour
Once Upon A Time In Anatolia
Rust And Bone
Sister
War Witch

ROBERT ALTMAN AWARD:
Starlet

PIAGET PRODUCERS AWARD:
Mynette Louie - "Stones In The Sun"
Alicia Van Couvering - "Nobody Walks"
Derrick Tseng - "Prince Avalanche"

SOMEONE TO WATCH AWARD:
Adam Leon - "Gimme The Loot"
David Fenster - "Pincus"
Rebecca Thomas - "Electrick Children"

TRUER THAN FICTION AWARD: 
"The Waiting Room" - Peter Nicks
"Leviathan" - Lucien Castaing-Taylor & Verena Paravel
"Only The Young" - Jasonyyee Tippet & Elizabeth Mimms

Posted on Σάββατο, Φεβρουαρίου 23, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

4 comments

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 22, 2013


Στο Theatre du Chatelet του Παρισιού πραγματοποιήθηκε η φετινή απονομή των βραβείων της Γαλλικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και το "Amour", όπως ήταν αναμενόμενο, ανακηρύχθηκε ο μεγάλος νικητής στις βασικές κατηγορίες ενώ το "Argo", πρόσθεσε ένα ακόμα βραβείο στην συλλογή του που όλο και μεγαλώνει. Οι νικητές των φετινών César αναλυτικά:

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ:
Amour
Les Adieux A La Reine
Camille Redouble
Dans La Maison
De Rouille Et D`Os
Holy Motors
Le Prenom

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ:
Michael Haneke - "Amour"
Benoît Jacquot - "Les Adieux A La Reine"
Noémie Lvovsky - "Camille Redouble"
François Ozon - "Dans La Maison"
Jacques Audiard - "De Rouille Et D`Os"
Léos Carax - "Holy Motors"
Stéphane Brizé - "Quelques Heures De Printemps"

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ Α΄ ΡΟΛΟΥ:
Jean-Louis Trintignant - "Amour"
Jean-Pierre Bacri - "Cherchez Hortense"
Patrick Bruel - "Le Prenom"
Denis Lavant - "Holy Motors"
Vincent Lindon - "Quelques Heures De Printemps"
Fabrice Luchini - "Dans La Maison"
Jérémie Renier - "Cloclo"

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ Α΄ ΡΟΛΟΥ:
Emmanuelle Riva - "Amour"
Marion Cotillard - "De Rouille Et D`Os"
Catherine Frot - "Les Saveurs Du Palais"
Noémie Lvovsky - "Camille Redouble"
Corinne Masiero - "Louise Wimmer"
Léa Seydoux - "Les Adieux A La Reine"
Hélène Vincent - "Quelques Heures De Printemps"

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ Β` ΡΟΛΟΥ:
Guillaume de Tonquédec - "Le Prenom"
Samir Guesmi - "Camille Redouble"
Benoît Magimel - "Cloclo"
Claude Rich - "Cherchez Hortense"
Michel Vuillermoz - "Camille Redouble"

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ Β` ΡΟΛΟΥ:
Valérie Benguigui - "Le Prenom"
Judith Chemla - "Camille Redouble"
Isabelle Huppert - "Amour"
Yolande Moreau - "Camille Redouble"
Edith Scob - "Holy Motors"

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ:
Matthias Schoenaerts - "De Rouille Et D`Os"
Félix Moati - "Télé Gaucho"
Kacey Mottet Klein - "L`Enfant D`En Haut"
Pierre Niney - "Comme Des Freres"
Ernst Umhauer - "Dans La Maison"

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ:
Izïa Higelin - "Mauvaise Fille"
Alice de Lencquesaing - "Au Galop"
Lola Dewaere - "Mince Alors!"
Julia Faure - "Camille Redouble"
India Hair - "Camille Redouble"

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΣΕΝΑΡΙΟ:
Amour
Adieu Berthe: L`Enterrement De Meme
Camille Redouble
Holy Motors
Quelques Heures De Printemps

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ:
De Rouille Et D`Os
38 Temoins
Les Adieux A La Reine
Dans La Maison
Le Prenom

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΡΩΤΗ ΤΑΙΝΙΑ:
Louise Wimmer
Augustine
Comme Des Freres
Populaire
Rengaine

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ:
Ernest Et Celestine
Edmond Etait Un Ane
Kirikou Et Les Hommes Et Les Femmes
Oh Willy
Zarafa

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΞΕΝΗ ΤΑΙΝΙΑ:
Argo
Rundskop
Laurence Anyways
Oslo, 31. August
The Angels` Share
En Kongelig Affaer
A Perdre La Raison

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ:
Les Invisibles
Bovines Ou La Vraie Vie Des Vaches
Duck, Le Maitre Des Forges De L`Enfer
Journal De France
Les Nouveaux Chiens De Garde

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ:
Les Adieux A La Reine
Amour
Cloclo
Holy Motors
Populaire

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ:
Les Adieux A La Reine
Augustine
Camille Redouble
Cloclo
Populaire

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΝΤΑΖ:
De Rouille Et D`Os
Les Adieux A La Reine
Amour
Camille Redouble
Holy Motors

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:
Les Adieux A La Reine
Amour
De Rouille Et D`Os
Holy Motors
Populaire

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ:
De Rouille Et D`Os
Les Adieux A La Reine
Camille Redouble
Dans La Maison
Populaire

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΧΟΣ / MEILLEUR SON:
Cloclo
Les Adieux A La Reine
Amour
De Rouille Et D`Os
Holy Motors

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ:
Le Cri Du Homard
Ce N`Est Pas Un Filmd De Cow-Boys
Ce Qu`Il Restera De Nous
Les Meutes
La Vie Parisienne

Posted on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 22, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 21, 2013

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Ο Αλέκος επιστρέφει από την Αμερική γεμάτος όνειρα και φιλοδοξίες για να κάνει καριέρα ως σκηνοθέτης. Σύντομα διαπιστώνει πως οι περγαμηνές και οι διακρίσεις δεν είναι αρκετές στα στενά πλαίσια της πατρίδας του: εδώ βαραίνουν πολύ περισσότερο τα «μέσα» και οι διασυνδέσεις.
Αγωνίζεται να μην προδώσει τις αρχές του και αρνείται να υποταχθεί στο κατεστημένο, σε ιδεολογίες, φόβους και προσχήματα. Οι σκέψεις για νέα φυγή στο εξωτερικό τον καλούν σαν σειρήνες, αλλά αντιτάσσει τη μεγάλη αγάπη του για την Άννα. Αποφασίζει να αναζητήσει τη συμβουλή της γιαγιάς Σοφίας και εκεί συμβαίνει κάτι αναπάντεχο. Η γιαγιά τού παραδίδει ένα τετράδιο στο οποίο έχει καταγράψει τη ζωή της, προκειμένου ο αγαπημένος της εγγονός να την κάνει ταινία.
Ο Αλέκος βυθίζεται στην ιστορία μιας άλλης εποχής, στο περιφρουρημένο από ενετικά τείχη Βαρώσι, με τους διωγμούς, τους πολέμους και τα μίση του. Ο ανεκπλήρωτος έρωτας της γιαγιάς του τον συνταράζει και τα λόγια της τον συνοδεύουν: «Να θυμάσαι αγόρι μου, μια αγάπη που εκρήγνυται δεν ξεχνιέται ποτέ. Η λάβα της θα σε ακολουθεί μέχρι το τέλος της ζωής σου».

Προσωπική άποψη:
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση για έναν αναγνώστη από το να κρατά στα χέρια του ένα υπέροχο μυθιστόρημα που καταφέρνει να τον ταξιδέψει, να του δημιουργήσει δεκάδες συναισθήματα και τελικά, να του επιτρέψει να πλάσει εικόνες, τοποθεσίες, πρόσωπα, να νιώσει στο στόμα του γεύσεις, να μυρίσει αρώματα και ν' αντικρίσει χρώματα μιας άλλης εποχής, συνδυασμένα με τρόπο μοναδικό με το παρόν και το σήμερα. Η Γιόλα Δαμιανού-Παπαδοπούλου, δεν χρειάζεται συστάσεις, δεν έχει ανάγκη από διαπιστευτήρια, ούτε την προσωπική μου άποψη καθώς το πολύχρονο και βραβευμένο έργο της, μιλάει από μόνο του. Όμως δεν μπορώ να μην μιλήσω, ούτε να συγκρατήσω τον ενθουσιασμό μου για το τελευταίο της βιβλίο που ακούει στον τίτλο, "Αργός Χορός", και που δίχως άλλο, κατάφερε να κερδίσει μια υψηλή θέση στην καρδιά και το μυαλό μου, μαγνητίζοντας τις αισθήσεις μου και παρασύροντάς με σε μέρη και χρόνους που δεν είχα φανταστεί.

Ο Αλέκος είναι ένας νέος άνθρωπος που αν και διαθέτει όλα τα εφόδια για να πάει μπροστά στη ζωή του, έρχεται αντιμέτωπος με τις δυσκολίες των καιρών, την ανεργία και την αδυναμία της υλοποίησης όλων όσων οραματίστηκε, όσο τόσοι και τόσοι νέοι στις μέρες μας που βλέπουν το μέλλον που ονειρεύτηκαν να γκρεμίζεται. Διατηρεί σχέση με την Άννα από τα σχολικά τους κι όλας χρόνια και παρά που η αγάπη τους είναι αναμφισβήτητη, η αβεβαιότητα της επόμενης μέρας, αρχίζει να μπαίνει σαν μαύρο σύννεφο ανάμεσά τους. Εκείνη, είναι εξασφαλισμένη επαγγελματικά και αδυνατεί να καταλάβει τους προβληματισμούς του και τις ανησυχίες του, με αποτέλεσμα η σχέση τους να βρεθεί σε τέλμα και μια παρεξήγηση που έρχεται από το πουθενά, δυσκολεύει ακόμα περισσότερο την κατάσταση ανάμεσά τους. Η γιαγιά του, Σοφία, του χαρίζει σε αυτή τη δύσκολη στιγμή ένα τετράδιο που αποτελεί το προσωπικό της ημερολόγιο, έτσι ώστε να το κάνει σενάριο και μέσα από αυτό, να ανακαλύψει ποια πραγματικά είναι, ποια ήταν η ζωή της και πως έφτασε στο σήμερα να είναι αυτή που είναι.

Αν κάτι με έχετε ακούσει ίσως πολλές φορές να λέω είναι πως, έχω βαρεθεί να διαβάζω μυθιστορήματα για την Μικρασιατική καταστροφή. Το βιβλίο της κυρίας Δαμιανού-Παπαδοπούλου, ασχολείται μεν με έναν ξεριζωμό όμως, πολύ διαφορετικό από εκείνον της Σμύρνης και που προσωπικά, λογοτεχνικά τουλάχιστον, έζησα για πρώτη φορά διαβάζοντας το βιβλίο της. Μέσα από τις σελίδες του τετραδίου της κυρίας Σοφίας, ζούμε όλη την ιστορία της Κύπρου από την δεκαετία του '50 μέχρι και του '70 αλλά, και όλων όσων ακολούθησαν και συνεχίζουν να πληγώνουν την μεγαλόνησο μέχρι και τις μέρες μας. Η επανάσταση κατά των Άγγλων, ο διωγμός του 1964, η τουρκική εισβολή στο νησί και τα κρίσιμα στάδια των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ο Αττίλας, είναι τα γεγονότα τα οποία με το πέρασμα των χρόνων χτίζουν το φόντο της καθημερινότητας μέσα στην οποία μεγαλώνει η Σοφία, γίνεται μέλος του αγώνα του ΕΟΚΑ, ερωτευμένη έφηβη, φοιτήτρια σε μια ξένη χώρα, σύζυγος ενός άντρα που δεν αγαπάει, μητέρα και όμως, παραμένοντας πάντα το κορίτσι εκείνο που λαχταρούσε να γευτεί τη ζωή, να δώσει όλο της το είναι.

Αυτή είναι η ζωή της Σοφίας, που μεγαλωμένη σε έναν αυστηρό οικογενειακό περιβάλλον αναγκάζεται να εγκαταλείψει τον έρωτα και να ακολουθήσει την πορεία που άλλοι χάραξαν για εκείνη. Και όμως, παρά την σταθερότητα με την οποία έχτιζε τη ζωή της, το βλέμμα του Σωτήρη, του πρώτου της έρωτα, δεν λέει να σβήσει από τη μνήμη της, στοιχειώνει τη ζωή και τα όνειρά της και πάντα την καταδιώκει κάνοντάς την να αναρωτιέται πως θα ήταν η ζωή της αν την είχε ζήσει διαφορετικά. Θα ήταν η ίδια ή οι συνθήκες θα την ανάγκαζαν να αλλάξει; Μπορεί ο πρώτος έρωτας να μείνει ζωντανός στις καρδιές μας, ακόμα κι αν δεν είμαστε μαζί με αυτόν που αγαπάμε; Αν δεν αντιμετωπίσουμε τα φαντάσματα του παρελθόντος μας, μπορούμε να βρούμε τη γαλήνη εκείνη για την οποία τόσο πολύ πασχίζει ο καθένας από εμάς; Και τελικά, το μεγαλύτερο ερώτημα όλων... αν είχαμε τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε μια δεύτερη ευκαιρία, θα την αρπάζαμε ή θα συνεχίζαμε να πορευόμαστε στο μονοπάτι που πριν τόσα χρόνια χαράξαμε;

Μιλώντας στο παρόν, και μέσα από την ιστορία του Αλέκου και της Άννας, η συγγραφέας αποτυπώνει με τρυφερότητα την ανησυχία της για τους νέους ανθρώπους και που μπορεί να οδηγηθεί η ζωή τους με τις υπάρχουσες συνθήκες. Παράλληλα, δηλώνει ξεκάθαρα τη θλίψη που πλημμυρίζει η ψυχή της βλέποντας οικογένειες και ανθρώπους που κάποτε έκαναν όνειρα να κατρακυλούν σε έναν δρόμο που κάποιοι άλλοι τους οδήγησαν. Συνδέοντας με ευφυή τρόπο το παρόν με το παρελθόν, οδηγεί τις δύο ιστορίες παράλληλα, με τις διαφορές να είναι ξεκάθαρες, όσοι και οι ομοιότητές τους. Είναι η απόδειξη πως σε όποια εποχή κι αν ζούμε, όποια περίοδο κι αν διανύουμε, πάντα θα έχουμε έναν αγώνα μπροστά μας, πάντα θα βρισκόμαστε στη μέση ενός πολέμου, έχοντας ν' αντιμετωπίσουμε δυσκολίες και βάσανα που στο χέρι μας είναι να τα ξεπεράσουμε, ή να τ' αφήσουμε να μας καταπιούν. Όσο κι αν θέλουν κάποιοι να μας ελέγχουν, εμείς είμαστε εκείνοι που θα αποφασίσουμε τελικά αν θα σκύψουμε το κεφάλι μας ή αν θα υψώσουμε το ανάστημά μας δηλώνοντας φωναχτά και με θάρρος πως είμαστε εδώ και πως τίποτα, δεν μπορεί να μας κάνει να λυγίσουμε.

Το "Αργός Χορός", είναι άρτιο, εξαιρετικό μυθιστόρημα και η γραφή της κυρίας Δαμιανού-Παπαδοπούλου άμεση, ειλικρινής, περιγραφική και συγκινητική. Θα δακρύσετε διαβάζοντας για τα βάσανα των Κυπρίων όλες αυτές τις δεκαετίες καθώς και τις στιγμές όπου αφηγείται την έκρηξη του 2011 στη Ναυτική Βάση της Λευκωσίας που στοίχισε τη ζωή δεκατριών άτυχων ανθρώπων, προσθέτοντας άλλη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της Νήσου. Θα ταυτιστείτε με τους χαρακτήρες και μέσα από τις αφηγήσεις τους, θα νιώσετε κάθε μικρό και μεγάλο συναίσθημα που πλημμυρίζει τις καρδιές και κυριεύει το μυαλό τους. Ένα πολυδιάστατο μυθιστόρημα, διάχυτο από τρυφερότητα, συγκίνηση, δάκρυα, πόνο αλλά και ελπίδα, αφήνοντάς μας με ένα αίσθημα αισιοδοξίας πως όπου να 'ναι, μια μέρα από αυτές που θα έρθουν, θα ξημερώσει ένα νέο αύριο, γεμάτο με νέες ευκαιρίες. Ένα μυθιστόρημα ξεχωριστό και υπέροχο και θα σας προσφέρει ένα ταξίδι που δεν πρέπει να χάσετε. Ένα ταξίδι πόνου και ρομαντισμού. Ένα ταξίδι στην αγάπη που δεν πεθαίνει ποτέ. Ένα ταξίδι για την ανακάλυψη του ποιοι είμαστε. Ένα ταξίδι προς αναζήτηση της ελπίδας που κανείς και τίποτα, δεν μπορεί να σβήσει.
Βαθμολογία 10/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Δαμιανού-Παπαδοπούλου Γιόλα
Εκδόσεις: Διόπτρα
Κατηγορία: Ελληνική Πεζογραφία
Έτος Έκδοσης: 2013
Σελίδες: 552
ISBN: 978-960-364-542-9

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/20124/giola-damianou-papadopoulou-argos-xoros-ekdoseis-dioptra

Posted on Πέμπτη, Φεβρουαρίου 21, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

8 comments

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 20, 2013


Η 15η ετήσια απονομή των βραβείων της Ένωσης Ενδυματολόγων (Costume Designers Guild) πραγματοποιήθηκε χτες το βράδυ στο ξενοδοχείο Beverly Hilton. Οι νικητές αναλυτικά:

Ταινία με Σύγχρονο Θέμα:
"Skyfall" - Jany Temime
"Beasts Of The Southern Wild" - Stephani Lewis
"The Best Exotic Marigold Hotel" - Louise Stjernsward
"Silver Linings Playbook" - Mark Bridges
"Zero Dark Thirty" - George L. Little

Ταινία Εποχής:
"Anna Karenina" - Jacqueline Durran
"Argo" - Jacqueline West
"Les Miserables" - Paco Delgado
"Lincoln" - Joanna Johnston
"Moonrise Kingdom" - Kasia Walicka-Maimone

Ταινία Φαντασίας:
"Mirror, Mirror" - Eiko Ishioka
"Cloud Atlas" - Kym Barrett, Pierre-Yves Gayraud
"The Hobbit: An Unexpected Journey" - Ann Maskrey, Richard Taylor & Bob Buck
"The Hunger Games" – Judianna Makovsky
"Snow White And The Huntsman" - Colleen Atwood

Posted on Τετάρτη, Φεβρουαρίου 20, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

4 comments

Τρίτη, Φεβρουαρίου 19, 2013

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Με φόντο την πόλη της Θεσσαλονίκης, οι δρόμοι οχτώ νεαρών φοιτητών -τεσσάρων αγοριών και τεσσάρων κοριτσιών- διασταυρώνονται και μεταξύ τους αναπτύσσονται σχέσεις ζωής, που τα επόμενα εικοσιπέντε χρόνια που θα ακολουθήσουν, μέλλουν να εξελιχθούν σε σχέσεις που αμφιταλαντεύονται επικίνδυνα ανάμεσα στην στοργή και την οργή.
Από ιδεαλιστές, με όραμα και ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, μεταμορφώνονται σε εργαζόμενους, συζύγους, ανταγωνιστές. Χάνουν πολλές φορές το δρόμο τους και πρέπει να δώσουν αγώνα για να ξαναμπούν σε αυτόν. Να θυμηθούν ποιοι ήταν, για τι πάλευαν, τι έχασαν και τι μπορούν να πάρουν πίσω.
Πολιτικές ιδέες που καταρρέουν, φιλίες που δοκιμάζονται, ζωές που φτάνουν στα άκρα και τα όριά τους για να ανακαλύψουν οι ήρωες τον πραγματικό τους εαυτό αλλά πάνω απ' όλα, πως ό,τι κι αν έκαναν, αυτό που δεν έσβησε ποτέ από μέσα τους, ήταν η αγάπη.

Προσωπική άποψη:
Η ελληνική λογοτεχνία, είναι μυστήριο πράμα. Μπορεί να σε εκπλήξει ευχάριστα εκεί που δεν το περιμένεις ή, όπως συμβαίνει δυστυχώς πολλές φορές, να σε φέρει αντιμέτωπο με ένα θέμα που όχι μόνο έχεις ξαναδιαβάσει αλλά που δεν έχει, τίποτα το διαφορετικό, τίποτα το προτότυπο, έτσι ώστε να σε κρατήσει μέχρι τέλους. Ξεκινώντας να διαβάσω το μυθιστόρημα της Φάνυ Κουνταριανού-Μανωλοπούλου, η αλήθεια είναι πως είχα αρκετά μεγάλες επιφυλάξεις. Ευτυχώς, και για καλή μου τύχη, αποδείχθηκε από τις πρώτες κι όλας σελίδες πως δεν συγκαταλεγόταν στα μυθιστορήματα της δεύτερης αλλά, της πρώτης κατηγορίας. Όχι γιατί το θέμα που πραγματεύεται είναι κάτι που δεν το έχουμε ξαναδιαβάσει αλλά, γιατί το κάνει με έναν δικό της τρόπο που δεν σε αφήνει, σε καμία των περιπτώσεων, να πλήξεις.

Οχτώ νέοι άνθρωποι, τέσσερα αγόρια και τέσσερα κορίτσια, θα βρεθούν στην πόλη της Θεσσαλονίκης για να σπουδάσουν. Κάποια στιγμή, οι δρόμοι τους θα συναντηθούν για να μην χωρίσουν, ποτέ ξανά αφού οι ζωές του, θα δεθούν άρρηκτα μεταξύ τους, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Από πολιτικοποιημένοι φοιτητές με αισιόδοξα όνειρα για ένα διαφορετικό μέλλον, θα γίνουν μες το πέρασμα του χρόνου οικογενειάρχες, επαγγελματίες, τυπικά πρότυπα της καθημερινότητας μιας κοινωνίας συνηθισμένης που όμως, πάντα, κρύβει τα δικά της μυστικά. Οι σχέσεις του περιπλέκονται, με τις έννοιες της φιλίας και του μίσους να συγκρούονται μεταξύ τους, διαφοροποιώντας τον πυρήνα της γνωριμίας τους και αλλάζοντας τις ισορροπίες  μέχρι να φτάσουν σε εκείνο το κομβικό σημείο όπου καλούνται να κοιτάξουν πίσω τους, την πορεία τους και να διαπιστώσουν πως, πάνω απ' όλα, η αγάπη είναι αυτή που μας κατευθύνει, μας καθορίζει και μας διαμορφώνει.

Με φόντο τις πολιτικές εξελίξεις, τα οράματα και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, που χάθηκε μέσα σε μια δίνη ψευδαισθήσεων, για να ξαναγεννηθεί με μία και μόνο σπίθα, η ιστορία της Φάνυ Κουνταριανού-Μανωλοπούλου, μας ταξιδεύει στη Θεσσαλονίκη η οποία δεν αποτελεί τον τερματικό σταθμό αλλά, την αφετηρία οχτώ νέων ανθρώπων. Οχτώ ανθρώπων που οι ζωές τους διασταυρώθηκαν τυχαία και έμελλαν, να μείνουν δεμένες για πάντα. Η αφήγηση της ιστορίας, γίνεται μεν σε τρίτο πρόσωπο ωστόσο, το κάθε ζευγάρι, σε κάθε πιθανό συνδυασμό, βρίσκεται εκάστοτε στον πυρήνα, με τον άξονα να περιστρέφεται γύρω από τους πρωταγωνιστές της κάθε υποϊστορίας, τις σχέσεις που τους συνέδεσαν στο παρελθόν αλλά, και το πως αυτές εξελίχθηκαν μέσα στο πέρασμα του χρόνου που δεν λυπάται κανέναν και τίποτα, μας προκαλεί και μας φτάνει στα άκρα μας κι εμείς, πρέπει να είμαστε δυνατοί για να τον αντιμετωπίσουμε, μαζί με όλα όσα έχει να μας φέρει.

Με την λυρική, ρεαλιστική και ειλικρινή της γραφή, η συγγραφέας μας προσφέρει ουσιαστικά, ένα ψυχογράφημα, μια διεισδυτική ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις και την πολυπλοκότητα που τις χαρακτηρίζει και πως αυτές, εξελίσσονται με το πέρασμα του χρόνου που πολλές φορές, είναι αμείλικτος και άλλες πάλι, ευεργέτης. Ένα βιβλίο, βγαλμένο μέσα από την ίδια τη ζωή που μας κάνει να ταυτιστούμε και να προβληματιστούμε και που αν και μας ταξιδεύει σε άλλες εποχές, παραμένει επίκαιρο και ουσιώδες. Οι ανθρώπινες σχέσεις βλέπετε, όσο κι αν τα πράγματα αλλάζουν γύρω μας, μένουν πάντα ίδιες, έχοντας να αντιμετωπίσουν τις ίδιες χαρές και τους ίδιους δαίμονες. Δεν μπορεί να υπάρξει αλλαγή και αυτό, γιατί ο άνθρωπος, όσο κι αν εξελίσσεται και αλλάζει ανάλογα με τις απαιτήσεις της καθημερινότητάς του, δεν μπορεί να αλλάξει τον ψυχισμό και τα συναισθήματά του. Καλούνται να ακολουθήσουν μία διαδρομή, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, οδηγεί σε ένα και μόνο τέρμα.

Αν αγαπάτε τις ανθρώπινες ιστορίες, που βασίζουν την πλοκή τους στις ανθρώπινες σχέσεις και την τρομακτική και συνάμα, υπέροχη και μοναδική πολυπλοκότητα που τις χαρακτηρίζει τότε αυτό το μυθιστόρημα, γράφτηκε για εσάς. Ταξιδέψτε σε μιαν άλλη εποχή που αν και όχι τόσο μακρινή, έχει πολλές διαφορές αλλά την ίδια στιγμή, πολλές ομοιότητες με την σημερινή, γεγονός που θα σας κάνει να ταυτιστείτε, να ονειροπολήσετε και γιατί όχι, να βρείτε κομμάτια του εαυτού σας. Ένα ανθρωποκεντρικό μυθιστόρημα, με ιστορικές και κοινωνικοπολιτικές δόσεις που αν μη τι άλλο, αξίζει τον χρόνο και την προσοχή σας, ακόμα κι αν αισθανθείτε ότι κάπου το έχετε ξαναδιαβάσει. Μερικές φορές, δεν έχει σημασία η πρωτοτυπία μιας ιστορίας αλλά, ο συναισθηματικός της πυρήνας και ο τρόπος με τον οποίο την αφηγείται κανείς.
Βαθμολογία 8,5/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Κουνταριανού-Μανωλοπούλου Φάνυ
Εκδόσεις: Μάτι
Κατηγορία: Ελληνική Πεζογραφία
Έτος Έκδοσης: 2003
Σελίδες: 192
ISBN: 960-8042-47-Χ

Posted on Τρίτη, Φεβρουαρίου 19, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 18, 2013




Η Ένωση Σεναριογράφων της Αμερικής, ανακοίνωσε τους νικητές της για την φετινή χρονιά. Οι νικητές αναλυτικά:

Καλύτερο Αυθεντικό Σενάριο:
"Zero Dark Thirty" - Mark Boal
"Moonrise Kingdom" - Wes Anderson & Roman Coppola
"The Master" - Paul Thomas Anderson
"Flight" - John Gatins
"Looper" - Rian Johnson

Καλύτερο Διασκευασμένο Σενάριο:
"Argo" - Chris Terrio
"Life Of Pi" - David Magee
"Lincoln" - Tony Kushner
"The Perks Of Being A Wallflower" - Stephen Chbosky
"Silver Linings Playbook" - David O. Russell

Καλύτερο Σενάριο Ντοκιμαντέρ:
"Searching For Sugar Man" - Malik Bendjelloul
"The Invisible War" - Kirby Dick
"Mea Maxima Culpa: Silence In The House Of God" - Alex Gibney
"The Central Park Five" - Ken Burns, Sarah Burns & David McMahon
"West Οf Memphis" - Amy Berg &Billy McMillin
"We Are Legion: The Story Οf Τhe Hacktivists" - Brian Knappenberger

Posted on Δευτέρα, Φεβρουαρίου 18, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

3 comments

Κυριακή, Φεβρουαρίου 17, 2013


Οι Αμερικανοί μοντέρ ανακοίνωσαν τα βραβεία τους. Συνολικά, οι νικητές των βραβείων Eddie για το 2013:

Καλύτερο Μοντάζ Σε Δραματική Ταινία:
Argo
Life Of Pi
Lincoln
Skyfall
Zero Dark Thirty

Καλύτερο Μοντάζ Σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ:
Silver Linings Playbook
The Best Exotic Marigold Hotel
Les Miserables
Moonrise Kingdom
Ted

Καλύτερο Μοντάζ Σε Ταινία Κινουμένων Σχεδίων:
Brave
Frankenweenie
Rise Of The Guardians
Wreck-It Ralph

Καλύτερο Μοντάζ Σε Ντοκιμαντέρ:
Searching For Sugar Man
Samsara
West Of Memphi

Posted on Κυριακή, Φεβρουαρίου 17, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

2 comments

Σάββατο, Φεβρουαρίου 16, 2013

Συνοπτική περίληψη του έργου:
Τα σκληρά έτη δουλειάς του Dick Harper βρίσκουν αντίκρυσμα όταν προάγεται στη θέση του αντιπροέδρου της Globodyne, μιας μεγάλης εταιρείας. Δυστυχώς την επομένη, η εταιρεία κλείνει, και ο Dick χάνει την δουλειά του.
Ο Dick και η αγαπημένη του σύζυγος Jane βλέπουν την πολυτελή ζωή τους να καταρρέει καθώς οι λογαριασμοί τρέχουν και δεν έχουν τη δυνατότητα να τους πληρώσουν. Γι`αυτό αποφασίζουν να καταφύγουν στην παρανομία και καταλήγουν να γίνουν από τα πιο εκκεντρικά ζευγάρια ληστών στην ιστορία του εγκλήματος!

Προσωπική άποψη:
Ορισμένες φορές, θέλεις να παρακολουθήσεις μια ταινία, χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Απλά για να πεις ότι θα κάνεις κάτι, ότι θα χαλαρώσεις στον καναπέ σου, ότι θα κάτσεις να ηρεμήσεις, χωρίς να προβληματιστείς με βαθύτερα νοήματα ή με κοινωνικές, προσωπικές, αισθηματικές ανησυχίες. Αν λοιπόν, βρίσκεστε σε μια από τις προαναφερόμενες καταστάσεις, το "Fun With Dick And Jane", remake της ομώνυμης ταινίας του 1977, είναι μια πολύ καλή επιλογή αφού, δεν θα σας κουράσει και θα σας ψυχαγωγήσει, χωρίς ωστόσο, να μείνει αλησμόνητη. Άλλωστε, νομίζω ότι είναι πολύ λίγες, μετρημένες ίσως στα δάχτυλα, οι κωμωδίες που μπορούν να επιτύχουν κάτι τέτοιο οπότε, θα ήταν ίσως άδικο να μπούμε σε μια διαδικασία σύγκρισης. Και εκτός από άδικο, θα ήταν πιθανότατα και ηλίθιο.

Πετυχημένο μεγαλοστέλεχος μιας από τις διασημότερες εταιρίες του κόσμου, που ζει την πραγμάτωση του αμερικανικού ονείρου, πιάνεται στον ύπνο όταν η εταιρεία αυτή, αποδεικνύεται μια φούσκα, την οποία έχει φορτωθεί στις πλάτες του με αποτέλεσμα, να τον παρασύρει στον πάτο, μαζί με τα χαλάσματά της, όταν αυτή καταρρέει. Η τέλεια, μέχρι πρότινος ζωή του, γίνεται θρύψαλα κάτω από το βάρος των καθημερινών αναγκών που πλέον, δεν είναι σε θέση να καλύψει. Και αρχίζει ένας μεγάλος αγώνας προκειμένου να βρει λύση και να μην αλλάξει τον βίο του όμως, όταν δεν βρίσκει διέξοδο, μαζί με τη γυναίκα του, στρέφονται στο έγκλημα. Και όταν δεν είσαι οι Μπόνι και Κλάιντ, το αποτέλεσμα, έστω κι αν είναι επιτυχημένο για την τσέπη σου, στο θεατή, περνάει ως κάτι το αστείο, ίσως και γελοίο.

Δεν περίμενα κανέναν άθλο από τον Dean Parisot. Κάτι τέτοιο, θα ήταν μάλλον παραλογισμός δεδομένου του σκηνοθετικού του παρελθόντος, πόσω μάλλον, δεδομένου του υλικού που είχε στη διάθεσή του. Παρ' όλα ταύτα, ως remake, είναι ιδιαίτερα καλό, αν και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, δεν υπάρχει μια συνέχεια στην ένταση, ούτε της ροής, ούτε των αστείων στιγμών. Η ταινία ξεκινάει δυνατά, για να χάσει σύντομα την δυναμική της, για να την βρίσκει στην συνέχεια κατά στιγμές, με κάποια δυνατά και ομολογουμένως, αστεία gags που τελικά, πετυχαίνουν σε έναν βαθμό τον σκοπό τους δηλαδή, να μας διασκεδάσουν. Αφήστε στην άκρη τα δήθεν νοήματα κάτω από την επιφάνεια γιατί πολύ απλά, άσχετα από το αν θέλουν να μας πείσουν για το αντίθετο, πολύ απλά, δεν υπάρχουν.

Φαντάζομαι πως είναι περιττό να αναφέρω πως ο Jim Carrey, βρίσκεται στο στοιχείο του. Άλλωστε, ταινίες όπως αυτή τον ανέδειξαν και στο υποσυνείδητο του μέσου θεατή, έχει εντυπωθεί ως ο αστείος τύπος με το πρόσωπο λάστιχο, που μπορεί να κάνει κάθε λογής γκριμάτσα, που χτυπιέται, φωνάζει, ωρύεται με την παραμικρή αφορμή και αυτό, αντί να είναι ενοχλητικό, έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, κάνοντάς μας να γελάσουμε, μέχρι υστερίας πολλές φορές. Η Tea Leoni από την άλλη, αν και είναι άκρως συμπαθητική και περνάει ως μητέρα και σύζυγος, μοιάζει αρκετά σφιγμένη δίπλα στον πρωταγωνιστή της, σαν να φοβάται να εξωτερικεύσει στον απόλυτο βαθμό, τα κωμικά στοιχεία της προσωπικότητάς της. Οπτικά, δένουν αρκετά, όμως ερμηνευτικά, σε αυτό που καλούνται πάντα να υποστηρίξουν, δεν υπάρχει η ίδια αρμονικότητα. Όσο για τον Baldwin, απλά τον ανεχόμαστε, σε έναν ακόμα ρόλο που δεν έχει, τίποτα απολύτως να προσφέρει.

Όχι, δεν είναι η κωμωδία εκείνη που θα κάνει την διαφορά, ούτε εκείνη που θα επέλεγα σε μια δεδομένη στιγμή να παρακολουθήσω εκ νέου. Με μια πρώτη σκέψη, μπορώ να θυμηθώ 3-4 άλλες που θα την υποσκέλιζαν στα σίγουρα. Ωστόσο, αν δεν την έχετε δει και θέλετε να παρακολουθήσετε κάτι ανάλαφρα χιουμοριστικό, ή ακόμα καλύτερα, αν τύχει να την συναντήσετε στο ζάπινγκ, όπως έγινε στην δικιά μου περίπτωση, δεν βρίσκω κανέναν λόγο να μην την παρακολουθήσετε. Άλλωστε, το ότι παίζει ο Jim σε αυτήν, είναι ένα μεγάλο συν καθώς, ακόμα και στις χειρότερές του ταινίες, ίσως και τις πιο σιχαμένες του, καταφέρνει να εκμαιεύσει το γέλιο μας, ειλικρινά και με τιμιότητα, χωρίς να το εκβιάζει.
Βαθμολογία 6/10

Ταυτότητα ταινίας:
Ελλ. τίτλος: Fun With Dick And Jane: Όλα Τα Λεφτά!
Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθέτης: Dean Parisot
Πρωταγωνιστές: Jim Carrey, Tea Leoni, Alec Baldwin, Richard Jenkins, Angie Harmon, John Michael Higgins, Richard Burgi, Carlos Jacott, Aaron Michael Drozin, Gloria Garayua
Παραγωγή: 2005
Διάρκεια: 90'

Επίσημο site:

Posted on Σάββατο, Φεβρουαρίου 16, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

8 comments

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 15, 2013

Συνοπτική περίληψη του βιβλίου:
Η Ο ζει στο Παρίσι όπου και εργάζεται ως φωτογράφος. Παράλληλα, διατηρεί σχέση με τον γοητευτικό Ρενέ στον οποίο, έχει παραδοθεί άνευ όρων.
Όμως η σχέση της με τον Ρενέ, κάθε άλλο παρά φυσιολογική είναι αφού εκείνος, την έχει υποτάξει ως σκλάβα του, με την Ο να εκπληρώνει, κάθε μικρή ή μεγάλη, παράλογη επιθυμία του.

Προσωπική άποψη:
Όσοι δεν αντέχετε να ακούτε για ιστορίες με ακραίο σαδομαζοχιστικό περιεχόμενο, σταματήστε αυτή τη στιγμή την ανάγνωση και πηγαίνετε να κάνετε κάτι άλλο. Όσοι πάλι, δεν έχετε τέτοια προβλήματα ή δεν αντιμετωπίζετε μεγάλες ευαισθησίες, μπορείτε να συνεχίσετε. Γιατί, το πιο πολυδιαβασμένο και πιο πολυσυζητημένο γαλλικό μυθιστόρημα -μετά τον "Μικρό Πρίγκιπα"- της Dominique Aury, το οποίο υπέγραψε με το ψευδώνυμο, Pauline Réage, κάτι που δεν παραδέχθηκε νωρίτερα από το 1994 -τέσσερα χρόνια πριν από το θάνατό της-, ανήκει στην κατηγορία εκείνη των βιβλίων που ναι, έχουν την μοναδική ικανότητα να σοκάρουν τον αναγνώστη, τόσο την εποχή που γράφτηκε, όσο και σήμερα. Και μπορεί να μην ζούμε στο 1954, που το βιβλίο έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του όμως, καλώς ή κακώς, κάποια πράγματα, δεν αλλάζουν... ποτέ.

Η Ο, είναι μια Παριζιάνα φωτογράφος, η οποία διατηρεί σχέση με τον γοητευτικό Ρενέ για τον οποίο, είναι πρόθυμη να κάνει τα πάντα. Έτσι, τον αφήνει να την παρασύρει στον πύργο Roissy, όπου γίνεται έρμαιο στα χέρια μιας λέσχης σαδομαζοχιστών στην οποία εκπαιδεύεται για το πως να γίνει, σωστή και πειθήνια σκλάβα. Όταν επιστρέφει πίσω στον πραγματικό κόσμο, στον οποίο πρέπει πλέον να ακολουθεί τους κανόνες στους οποίους εκπαιδεύτηκε, γνωρίζει τον σερ Στίβεν, γιο της μητέρας του Ρενέ από προηγούμενο γάμο ο οποίος, γοητεύεται από την παρουσία της και θέλει να την κάνει δική του. Ο Ρενέ, του δίνει δικαιώματα πάνω της μέχρι που σταδιακά, του περνά την πλήρη κυριαρχία και κατοχή της με την Ο, να μην αντιστέκεται, όχι μόνο γιατί δεν μπορεί αλλά, γιατί δεν θέλει να το κάνει.

"Η Ιστορία Της Ο", έχει χαρακτηριστεί ως η πιο ακραία και τολμηρή, ερωτική επιστολή που γράφτηκε ποτέ. Ο λόγος, δεν είναι άλλος από το ότι η συγγραφέας, μπήκε στην διαδικασία να συγγράψει το εν λόγω μυθιστόρημα, ερεθισμένη από την παρατήρηση του τότε εργοδότη κι εραστή της, Jean Paulhan, ο οποίος και υπογράφει το εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου, ότι οι γυναίκες δεν είναι σε θέση να γράψουν μια πραγματικά ερωτική, τολμηρή ιστορία σαν κι αυτές του Μαρκήσιου Ντε Σαντ. Πώς να αντισταθεί η Aury σε αυτή την πρόκληση; Πώς να μην παρασυρθεί στη δίνη των συναισθημάτων και της επιθυμίας της; Αποτέλεσμα αυτού, ένα από τα πιο ακραία, αισθησιακά βιβλία που κυκλοφόρησαν ποτέ στην αγορά, φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας, διαχρονικό και πιο σύγχρονο παρά ποτέ. Και μπορεί να χρειάστηκαν δεκατρία χρόνια από την κυκλοφορία του για να πωλείται ελεύθερα στο αναγνωστικό κοινό όμως τα κατάφερε, πολύ καλύτερα ίσως, απ' όσο θα ήθελαν να πιστέψουν κάποιοι.

Σε μια εποχή λοιπόν που το γυναικείο άρλεκιν γνώριζε τις μεγάλες του δόξες, με τον υπέρμετρο, ακραίο ρομαντισμό να χτυπάει κόκκινο, ήρθε "Η Ιστορία Της Ο" να φέρει τα πάνω κάτω, κάνοντας τους ανθρώπους να δουν τον έρωτα με μια άλλη, διαφορετική ματιά. Και δεν διαφωνεί κανείς πως ο σαδομαζοχισμός κρύβει κάτι το αρρωστημένο και διεστραμμένο όμως, αν κάτι οφείλουμε να παραδεχτούμε είναι πως η Aury, παρά το τολμηρό του περιεχομένου της ιστορίας της, δεν γίνεται διόλου προκλητική και χυδαία, χρησιμοποιώντας εκείνες ακριβώς τις λέξεις που χρειάζονται ώστε, η αφήγησή της, να χαρακτηρίζεται από την τόλμη του είδους, χωρίς ωστόσο να γίνεται ενοχλητικό, ένα λάθος στο οποίο είναι πολύ εύκολο να υποπέσει κανείς, θέλοντας δήθεν να εντυπωσιάσει ή να προκαλέσει σοκ φθηνού επιπέδου, χάνοντας ωστόσο την ουσία. Γιατί εκεί είναι φίλοι μου το μυστικό! Μπορεί η Aury να έγραψε μια από τις πιο τολμηρές ιστορίες της γαλλικής λογοτεχνίας όμως, ήθελε κάτι να πει και όχι απλά να προκαλέσει.

Η Ο παραδίδεται στον Ρενέ και τις ακόλαστες επιθυμίες του, όχι γιατί είναι αδύναμη αλλά, γιατί στην πραγματικότητα, είναι υπερβολικά δυνατή για να κάνει τέτοιο. Είναι ο απόλυτος τρόπος να του αποδείξει πως είναι ολόκληρωτικά δικιά του, ότι τον αγαπάει χωρίς όρους και όρια, παραδομένη στη μοίρα που εκείνος θα επιλέξει για εκείνη. Ή μήπως τα πράγματα, δεν είναι ακριβώς έτσι; Γιατί στο βάθος της ψυχής και του υποσυνείδητού της, η Ο, μόνο στο να να ικανοποιεί τα πάθη των άλλων, βρίσκει τη δικιά της, προσωπική ικανοποίηση. Προσφέροντας την ηδονή με έναν τρόπο που οι άλλοι, μπορεί να βρίσκουν εξευτελιστικό εκείνη, θεοποιεί στα μάτια της τον εαυτό και τις πράξεις της θεωρώντας πως τόσο η ίδια, όσο και οι επιλογές της, είναι κάτι ανώτερο, κάτι ασύλληπτο, μια ακρότητα που αν δεν την βιώσεις, δεν μπορείς να την κατανοήσεις, που αν δεν αφεθείς έρμαιο στα χέρια κάποιων άλλων, δεν μπορείς να αντιληφθείς το όλον, έστω κι αν αυτό είναι που θα σε καταστρέψει.
Βαθμολογία 9/10

Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Pauline Réage
Μεταφραστής: Κολαΐτη Ρίτα
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2012
Αρ. σελίδων: 240
ISBN: 978-960-501-899-3

Το review ανέβηκε επίσης στο Culturenow.gr:
http://www.culturenow.gr/19581/pauline-reage--i-istoria-tis-o-ekdoseis-metaixmio

Posted on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 15, 2013 by Γιώτα Παπαδημακοπούλου

10 comments